kabanata 6 si basilio (2)

قم بإنشاء Storyboard
انسخ هذه القصة المصورة
kabanata 6 si basilio (2)
Storyboard That

إنشاء القصة المصورة الخاصة بك

جربه مجانا!

إنشاء القصة المصورة الخاصة بك

جربه مجانا!

نص القصة المصورة

  • Mukhang nag-iba ang kaniyang kapalaran nang matapos siya sa kaniyang ikatlong taon. Sinuwerte siya na maging propesor ang masayahing Dominiko, mahilig sa biro at pagpapatawa sa klase. May katamaran ang prayle, dahil laging ang mga paborito niyang mga estudyante ang kaniyang pinagpapaliwanag ng aralin sa bawat araw, katototohanan din na kontento rin ito na kung papaano na lang. Kaya bumili ng sapatos si Basilio sa pagkakataong ito. at laging malinis at plantsado ang kaniyang damit.
  • At para dagdagan ang kasiyahan at bigyan ng katwiran ang kaniyang pagtawag ng loro kay Basilio, pinagsagot niya ito ng mga sunod-sunod na tanong at kinindatan ang kaniyang mga paboritong estudyante na para bang nagsasabing, "Panoorin ninyo ito dahil matutuwa tayo rito." Pero marunong na ng Espanyol si Basilio noon at nakasagot sa mga tanong kaya walang dahilan kung bakit kailangan magkaroon ng tawanan. Nainis ang lahat, hindi nangyari ang inaasahang kamalian. Hindi siya nagbigay ng dahilan para magtawanan at hindi siya napatawad ng prayle.
  • Binuhat siya ng kaniyang mga kasama sa harap ng tagumpay at ipinakilala sa propesor. Mula noon ay nakilala na siya ng propesor at ginawa pa siyang isang paborito. Dahil dito at dahil sa kasipagan ni Basilio sa pag-aaral, si Basilio ang binigyan ng pinakamataas na marka at nakakuha pa ng mga medalya. 
  • Pero ipinalagay ng propesor na isang stupido si Basilio dahil hindi ito natatawa sa kaniyang mga biro at nabasa sa mga bilog at malungkot na mga mata ng bata ang isang hindi masagot-masagot na tanong. Isang araw nagpasiya ang propesor na kumuha ng ebidensya. Tinanong si Basilio mula umpisa hanggang huli nang hindi nagkakamali maging sa pagbigkas ng isang f. Tinawag siyang isang loro ng propesor, nagkuwento ng isang anekdota na nagpatawa sa buong klase.
  • May malaking kasiyahan ang kaniyang mga propesor nang gawaran nila ng batsilyer si Basilio. Malinaw na ipinakita nila ang kanilang pagpapahalaga sa kaniya sa pinakahuling pagsusulit sa pamahalaan ng mga bumibisi-tang Dominikano na natalaga sa Ateneo para tignan ang pamantayan ng eskuwelahan.
  • Sa San Juan de Letran, Padre.
  • Saan mo natutunan ang iyong Latin?
  • Hindi na siya tinawag pa ng buong taong iyon. Bakit pa, kung wala naman siyang pinapatawa? Medyo nawalan ng loob at gana si Basilio sa pag-aaral ng ikaapat na taon sa Latin. Ang isa sa dalawang propesor niya sa kaniyang klase ay napaka-popular at gusto ng lahat. Isang araw, habang sinasamahan ang kaniyang klase sa pamamasyal, nagkaroon ito ng pagsasagutan sa ilang kadete. Nagkagulo at nagkaroon ng labanan. Nagproklama ng isang krusada ang propesor, naalala marahil ang kaniyang makulay na kabataan at nangako ng mataas na grado sa mga sasama sa labang nagtatakda sa susunod na linggo ng pamamasyal.
  • Papayag na akong medisina ang iyon kunin.
  • Nagpaubaya na  si Kapitan Tiago sa wakas, nang maalala niya na ang mga estudyante ng medi-sina ay laging tumitingin sa mga bangkay. Matagal tagal na rin siyang nag-hahanap ng epektibong lason na puwedeng ipa-hid niya sa tari ng mga talisay at ang pinaka-mabisa na kaniyang alam ay ang dugo ng isang Tsino na namatay dagil sa syphilis.
  • Isang bagong mundo ang lumantad sa kaniyang mga mata, isang sistema ng edukasyon na hindi niya pinaniniwalaang umiiral sa eskuwelang iyon. Maliban sa isang bagay na may kaartehan at iba namang para sa mga bata lang, puno ng paghanga si Basilio sa paraang sinusunid sa Ateneo at pasasalamat para sa sigasig ng mga propesor. Napupuno ng luha ang kaniyang mga mata kapag naiisip niya na ang nakaraang apat na taon na hindi siya makapag-aral sa sentrong iyon dahil sa kawalan ng pera.
  • Hindi niya inaasahang magtatapos lamang siya, inaasahan niyang magiging napaka-galing niya sa kaniyang pag-aaral. Siya ang napili para bumigkas ng talumpati sa sere-monya para sa kanilang pagtatapos. Ngayon palang nakikini-kinita na niya ang sariling nasa gitna ng entablado sa harap ng mga guro at mga estudyante ng pamantasan, ang sentro ng atensyon.
  • Medisina ang kinuha ni Basilio sahil sa natural na pagkahilig dito at dahil sa kanyang likas na karakter. Mas gusto sana ni Kapitan Tiago abogasya na lang ang kunin ni Basilio ngunit para makakuha siya ng abogado agad na walang bayad. Pero sa Pilipinas, hindi sapat ang kaalaman para mapaunlad ang isang abogado. Kailangan din na magkaroon ng mga koneksiyon ang impluho sa ilang mga piling larangan, at pambirihang katusuhan.
  • Nagpakita si Basilio ng ganoon ding progreso, kung hindi man mas malaki sa kaniyang pag-aaral ng medisina. At mula pa lang sa kaniyang ikatlong taon sa kurso ay nagsimula na siyang magpakita ng mga maga-galing na paggamot. Hindi lang ito ang pahiwatig ng isang matagumpay na hinaharap. Nagbigay rin ito sa kaniya ng sapat na pera para maayos na makapagbihis at makapag-ipon
  • Ito ang huling taon niya sa pag-aaral at magiging doktor na siya sa loob ng dalawang buwan, titira sa kaniyang bayan, papakasalan si Juli para sa masayang buhay. Siya ang napili para bumigkas ng talumpati sa seremonya ng kanilang pagtatapos. Seryosong makikinig sa kaniya ang mga ito at siya naman ay may sasabihing napaka-importante sa mga ito, isang bagay na hindi pa naririnig sa auditoryum na iyon. Kalilimutan niya ang kanyang sarilii at magsasalita siya para sa mga nangangailangang mga estudyante sa hinaharap. Ang talumpating iyon ang magsisilbing pagpasok niya sa lipunan.
تم إنشاء أكثر من 30 مليون من القصص المصورة