Pereiti prie pagrindinio turinio
Atsidaro Naujame Skirtuke
Titulinis Puslapis
Ištekliai
Kainos
Sukurti Siužetinės Linijos
Sukurkite Siužetinę Lentą
Prisijungti
Registruotis kaip mokytojas
Registruotis kaip fizinis asmuo
Paieška
Orpheus and Eurydice
Sukurkite Siužetinę Lentą
Nukopijuokite šią siužetinę lentą
Nukopijuokite šią siužetinę lentą
SUKURTI SIUŽETINĘ LENTĄ
PALEISTI SKAIDRIŲ DEMONSTRACIJĄ
SKAITYK MAN
Susikurk savo
Kopijuoti
Siužetinės Linijos Tekstas
Orpheus amisit uxorem. ipse solans aegrum amorem solo in litore secum
te , dulcis coniunx, te veniente die, te decedente
Necesse est mihi ire ad uxorem
Taenarias fauces, alta ostia Ditis, et caligantem nigra formidine lucum ingressus
Manes adiit regemque tremendum nesciaque humanis precibus mansuescere corda
et cantu commotae Erebi de sedibus imis umbrae ibant tenues simulacraque luce carentum
Caeruleos implexae crinibus angues Eumenides, tenuitque inhians tri Cerburus ora
Iamque Eurydice pedem referens casus evaserat omnes.Reddita Superas veniebat ad auras.
Pone sequens (namque hanc dederat Proserpina legem ), cum subita incautem dementia cepit amantem
Restitit , Eurydicenque suam iam luce sub ipsa immemor heu! victusque animi respexit
Ibi omnis effusis labor atque immitis rupta tyranni foedera
quis et me miseram et te perdidit, Orpheu, quis tantus furor?
quis et me miseram et te perdidit, Orpheu, quis tantus furor?
En iterum crudelia retro fata vocant, conditque natantia lumina somnus
Iamque vale: feror ingenti circumdata nocte invalidasque tibi tendens, heu non tua, palmas
Ex ordine totos septem menses prope flevisse
O me miserum!