Unknown Story
Tekst Storyboardowy
- Ang ilaw na iyang maganda sa mataNa may liwanag nang kahali-halinaDapat mong layuan, iyo'y palamaraPinapatay bawat malapit sa kaniya.
- At kung ako’y itong nahambing sa ibana di nagkaisip na layuan siya,disin ako ngayo’y katulad na nila,nawalan ng buhay at isang patay na.
- Isang paruparo na may katandaan,Sa lakad ng mundo ay sanay na sanay;Palibhasa'y di nasisilaw sa ilawBinigyan ang anak ng gintog aral
- Bakit gayon na lang kahigpit ang bilinng ina ko upang lumayo sa ningning?Diwa’y ibig niyang ikait sa akinang sa buong mundo’y ilaw na pang-aliw.
- Ako na rin itong sa pagiging sabik!Pinangahasan kong sa kaniya’y lumapit,ang aking napala’y palad ko pang tikisnasunog ang aking pakpak na lumiit.
- Akala’y isa nang elepanteng ganidang alin mang langaw na lubhang maliit,at kung ang paningin nila ang manaigmagiging higante ang unanong paslit.
- Ang pinangaralang anak ay natakotat pinangako ang kaniyang pagsunod;ngunit sandali lang. Sa sariling loobibinulong-bulong ang ganitong kutob;
- Iyang mga iba’y bibigyan ng matwidsa kanilang gawa ang aking paglapit,sa pananakali’y di magsisigasigsa nagniningningang ilaw na marikit.
- Anong pagkaganda ng kaliwanagan!isang bagay na hindi dapat layuan,itong matanda ay totoo nga namangsukdulan ng lahat nitong karuwagan!Wika ng batang paruparo.
- “Kung ako’y lumapit na nananaganoay ano ang sama ng mapapala ko?Kahit na nga niya murahin pa akoay sa hindi naman hangal na totoo.”Wika ng batang paruparo.
- Nang unang sandaliy’ walang naramdamankundi munting init na wari’y pambuhay,ito’y siyang nagpapabuyo pang tunayupang magtiwala’t lumapit sa ilaw.
Ponad 40 milionów stworzonych scenorysów
Bez Pobierania, bez Karty Kredytowej i bez Logowania, aby Spróbować!
