Unknown Story
Text z Príbehu
- หมาป่ากับแกะ
- ฉากหลัง
- ฉากหลัง
- เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงย่ำไปทั้วลำธารของข้าและกวนเอาโคลนขึ้นมา มันตะโกนเกรี้ยวกราด เจ้าสมควรต้องถูกลงโทษอย่างหนักจากความคึกคะนองของเจ้า
- เช้าตรู่วันหนึ่ง ลูกแกะหลงฝูงยืนดื่มน้ำอยู่บริเวณริมฝั่งลำธารในป่า ในเช้าวันเดียวกันนั้นเอง หมาป่าหิวโซก็ย่างกายลงมาจากต้นน้ำเพื่อล่าเหยื่อ ไม่ช้าไม่นานมันก็เห็นเจ้าแกะน้อยตัวนั้น
- ฉากหลัง
- ข้าจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร เจ้าแกะอ้อนวอน ข้าเพิ่งเกิดปีนี้เอง
- เจ้าทำให้น้ำมันขุ่นหมาป่าตะคอกใส่ นอกจากนี้ ข้ายังได้ยินมาว่าเจ้ากุเรื่องเกียวกับข้าเมื่อปีปลาย
- ตามกฎแห่งหมาป่า มันจะต้องเขมือบอาหารโอชะเช่นนี้ไม่ให้เหลือแม้แต่กระดูก ทว่าเจ้าลูกแกะช่างดูไร้ทางสู้อักทั้งดูไร้เดียงสาจนเจ้าหมาป่ารู้สึกว่ามันสมควรต้องมีข้ออ้างเพื่อปลิดชีวิตมัน
- ฉากหลัง
- ก็ต้องเป็นใครสักคนในครอบครัวของเจ้านั่นแหละ แต่ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ข้าก็ไม่ปรารถนาที่จะคุยกับอาหารเช้าของข้าอยู่แล้ว
- จบ
- แต่...นายท่าน เจ้าแกะผู้สั่นกลัวตอบ อย่าได้โกรธข้าเลย ถึงอย่างไรข้าก็กวนน้ำที่ท่านกำลังดื่มให้ขุ่นไม่ได้หรอก อย่าลืมสิว่า ท่านอยู่ต้นน้ำ ส่วนข้าอยู่ปลายน้ำ
- ข้าไม่มีพี่ชาย
- ถ้าหากไม่ใช่เจ้า ก็ต้องเป็นพี่ชายของเจ้า
- เจ้าหมาป่าเลิกพูดพร่ำทำเพลง มันจัดการขย้่ำแกะน้อยผู้น่าสงสารแล้วลากมันเข้าป่าไป
- นิทานเรื่องนี้สอนให้รุ้ว่าอันธพาลมักหาข้ออ้างให้กับการทำชั่วของตัวเองได้เสมอ พวกอธรรมย่อมไม่ฟังเหตุผลของผู้ไร้ความผิด