Oι τρεις αδελφές του Αντόν Τσέχωφ (μέρος πρώτο)
Updated: 11/24/2020
Oι τρεις αδελφές του Αντόν Τσέχωφ (μέρος πρώτο)

Storyboard Text

  • ''ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ''ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΡΩΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ Πραζόρωφ Αντρέι Μάσσα, Όλγα, Ειρήνα, αδερφές τουΒερσίνιν, αντισυνταγματάρχης, διοικητής ΠυροβολαρχίαςΤούζεμπαχ, βαρόνος, υπολοχαγόςΣαλιονίυ, λοχαγός επιτελείουΤσεμπουτίκιν, στρατιωτικός γιατρόςΑνφίσσα, παραμάνα, γριά 80 χρονώνΤο έργο διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη της Ρωσίας γύρω στα 1900
  • Αγαπημένες μου ήρθε κάποιος συνταγματάρχης. Έβγαλε κιόλας το μανδύα του κι έρχεται μέσα
  • Θα είναι ο Βερσίνιν!
  • Έχω την τιμή να παρουσιαστώ: Βερσίνιν! Χαίρομαι πολύ που επιτέλους βρίσκομαι στο σπίτι σας. Πόσο μεγαλώσατε!
  • Πόσο χαίρομαι! Θυμάμαι τρία κοριτσάκια. Δε θυμάμαι τα πρόσωπά σας, αλλά ο πατέρας σας, ο συνταγματάρχηςΠραζόρωφ, είχε τρία μικρά κοριτσάκια! Τα είχα δει με τα μάτια μου! Πώςπερνά ο καιρός!
  • Σας παρακαλώ καθίστε. Είναι μεγάλη μας χαρά.
  • Από τη Μόσχα; Είστε από τη Μόσχα; Όλια! Όλια, έλα επιτέλους! Από δω ο συνταγματάρχης Βερσίνιν. Είναι από τη Μόσχα.
  • Ο Αλεξάντρ Βερσίνιν είναι από τη Μόσχα.
  • Εσείς πρέπει να είστε η Όλγα. Κι εσείς η Μάσσα. Κι εσείςη Ειρήνα, η μικρότερη!Ναι. Σπούδασα στη Μόσχα. Άρχισα την υπηρεσία μου εκεί. Τώρα τελευταία μου ανέθεσαν τη διοίκηση Πυροβολαρχίας εδώ. Δε σας θυμάμαι καλά. Τον πατέρα σας όμως τον θυμάμαι πολύ καλά. Στη Μόσχα ερχόμουνταχτικά σπίτι σας...
  • Ελπίζουμε να 'μαστε εκεί κατά το φθινόπωρο. Είναι η πατρίδα μας. Εκεί γεννηθήκαμε.
  • Ξέρετε, εμείς ετοιμαζόμαστε τώρα να πάμε στη Μόσχα!
  • Φαντάσου να δούμε, ένα συντοπίτη μας... Α, ναι! Τώρα θυμήθηκα που μιλούσαμε συχνά για κάποιον ερωτοχτυπημένοσυνταγματάρχη.
  • Κι όμως, είμαι πια σαράντα τριώ χρονών! Είναι πολύς καιρός που φύγατε από τηΜόσχα;
  • Ναι, όταν με λέγανε ερωτοχτυπημένο ταγματάρχη, ήμουν νέος ακόμη. Τώρα άλλαξα!
  • Μόνο που τότε δεν είχατε μουστάκι... Ω, πόσο μεγαλώσατε!
  • Ναι, ναι, ακριβώς! Ο ερωτοχτυπημένος ταγματάρχης! Έτσι είναι!
  • Έντεκα χρόνια. γιατί κλαις Μάσσα, τι παράξενη που είσαι! Θα με πάρουνε κι εμένα τα κλάματα!
  • Μα δεν έχετε ούτε μια άσπρη τρίχα. Φαίνεστε μεγάλος. αλλά δεν είστε γέρος.
  • Μου πέρασε. Και σε ποια οδό μένατε;
  • Στη Στάραγια Μπασμάναγια.
  • Κι εμείς εκεί μέναμε!
  • Για λίγο καιρό έμενα στην οδό Νυμέσκαγια. Από κει πήγαινα στην Κράσναγια, στο στρατώνα. Στο δρόμο υπάρχει ένα σκοτεινό γιοφύρι και το νερό που τρέχει από κάτω βουίζει. Περνώντας κανείς μονάχος από κει τον πιάνει μελαγχολία. Εδώ όμως, τι μεγαλόπρεπο, υπέροχο ποτάμι!
  • Ναι, αλλά κάνει κρύο εδώ κι έχει και κουνούπια...
  • Μα πώς; Έχετε δω ένα τόσο θαυμάσιο, υγιεινό ρούσικο κλίμα! Δάσος,ποταμό. Έχετε και σημύδες. Τις αγαπώ! Είναι ευχάριστο να ζει κανείς εδώ. Το μόνο παράξενο είναι ότι ο σταθμός τουσιδηροδρόμου απέχει είκοσι βέρστια. Και κανείς δεν ξέρει γιατί είναι τόσο μακριά.