Perfect Universe 2

Perfect Universe 2
  Copy


More Options: Make a Folding Card




Storyboard Description

This storyboard does not have a description.

Storyboard Text

  • Ik ga lunchen met mijn collega’s en vraag Greg1089t, mijn beste vriend in deze wereld, of hij soms aan het leven terug denkt. Aan hoe het was voor de overheid begon met doorgaan op de ontwikkelingen en met het uitputten en opwarmen van de aarde. En of hij het niet mist om geen gezin meer te hebben en altijd maar alleen te zijn. ‘Jeetje Ilovetheearth2019’, zegt Greg1089t, ‘daar vraag je me wat.'
  • 12.00
  • ...
  • ...
  • ...
  • 17.00
  • Elke keer als ik hier wegga Sasha324, elke keer. Ik hoop namelijk elke keer dat het de laatste is. Slaaplekker, ik zie je morgen!
  • Gekkie, je weet toch dat je meteen door me heen valt als je me een knuffel geeft. Hoelang ga je dit nog proberen?
  • Ik mis het natuurlijk wel, ik heb mijn familie al 25 jaar geen knuffel kunnen geven, alleen een knikje. Ik mis mijn kinderen, maar het is niet anders, we moeten mee gaan met de veranderingen die de wereld maakt en eerlijk gezegd denk ik dat dit de laatste grote ingreep geweest is. Ik denk dat iedereen er wel vrede mee heeft. En hier zijn toch ook vogels? En bomen? En een blauwe lucht? Dat had je nooit…’ 
  •  ‘Je weet toch dat we altijd blijven bestaan…’
  • Maar toch blijft het me steken. De lunch is over, ik geef Greg1089t een knik en loop terug naar mijn kantoor. Ik draai weg van mijn bureau, ik kan niet werken vandaag. Ik ga bij het raam staan, kijk naar buiten en zucht. Het is een perfect universum, bijna té perfect.
  • 22.00
  • Het is tijd om naar huis te gaan, ik loop de deur uit en stap op Sasha324 af. Ik geef haar een knuffel, soort van, en struikel bijna. Ze moet lachen en zegt ‘gekkie, je weet toch dat je meteen door me heen valt als je me een knuffel geeft. Hoelang ga je dit nog proberen?’. Ik lach terug en zeg ‘elke keer als ik hier wegga Sasha324, elke keer. Ik hoop namelijk elke keer dat het de laatste is. Slaaplekker, ik zie je morgen!'
  • Ik loop richting mijn auto. Sasha324 lacht en kijkt me na, ze mompelt nog iets van ‘je weet toch dat we altijd blijven bestaan…’
  • En weer een dag voorbij. Ik ga mijn slaapkamer in, sluit alles af, zet mijn bril af en loop nog 1 keer naar het raam.
  • Ik neem een zucht uit mijn zuurstoftank, en zie de verdorde grond, de bruine dampen, de vervallen gebouwen en de onbewoonbare aarde. Ik kan de radioactiviteit van buiten bijna ruiken, bijna. Ik zie nog 1000 andere hokjes met mensen, waarachter nog zeker een biljard andere hokjes schuilen. Ik zie de mensen die net als ik vastzitten in deze wereld, die net als ik vastzitten in de kubus waar je niet uit kan. En die elke ochtend zichzelf bevrijden in de virtuele wereld.
More Storyboards By ellesbrouwers
Explore Our Articles and Examples

Try Our Other Websites!

Photos for Class   •   Quick Rubric   •   abcBABYart   •   Storyboard That's TpT Store