Unknown Story
Updated: 2/2/2021
Unknown Story

Storyboard Text

  • Naglabas ng batong kiskisan at bakal ang banal na tao at gumawa ng apoy. Umusal ito ng dasal na hindi maintindihan ni Baba Abdullah at tumaas ang usok na tinakpan ang mga bundok na naging dahilan nang paglitaw ng marangyang palasyo.
  • من النهار إلى الليل إلى الصباح ، ابق معي في اللحظة التي سمحت لك فيها بمعرفة ذلك ، فلماذا لا تقل
  • Hindi nagtagal ay narating din nila ang pasukan at nagsimula nang punuin ni Baba ang kanyang mga sako sa abot ng kanyang makakaya.
  • Malaki ang sako, pero, hindi ko mapuno nang todo dahil inaalala ko kung gaano karami ang makakaya ng mga kamelyo
  • Nagsimula na ring punuin ng banal na tao ang kanyang sako at may ipinayo ito kay Baba tungkol sa pagkolekta ng yaman.
  • Sige!
  • Punuin mo lamang ng mga mamahaling bato at alahas dahil mas magaan ang mga ito
  • Matapos nilang humakot ng kayamanan ay pumasok sa tagong silid ang banal na tao at kinuha ang ginintuang kahon na naglalaman ng mga mahiwagang pamahid at ipinakita kay Baba Abdullah
  • Tignan mo ang mga pamahid na ito anak
  • Nang makuha ang pamahid ay dali daling nagtapon ng insenso at nagdasal ang banal na tao, sumara ang pinto at bumalik sa dati ang bato
  • من النهار ،
  • Pinasalamatan ni Baba ang banal na tao at pinaghatian nila ang kamelyo at muling dumaan sa madilim at makitid na bangin at nang makarating sa kapatagan, dito na sila naghiwalay. Ngunit, may napagtanto si Baba sa huling sandali.
  • Isa lang ang banal na tao na ito at baka hindi mapakinabangan ang yaman. Hindi rin niya mapapangalagaan ang kamelyo kaya dapat ko itong bawiin.