Nagkukwentuhan kaming dalawa tungkol sa sulat para sa Presidente.
Jollibee
Sa bahay ni Emma.
Paalam, Mia! Kita tayo bukas!
Nag-uusap ang magkaibigan kung saan sila kakain ng tanghalian.
Sa bahay ni Emma, pinag-iisipan niya kung paano isusulat ang kanyang liham,
Mahal kong mga Pinuno at Kababayan,Nawa ay lahat kayo ay nasa maayos na katayuan at kalusugan. Nais ko lamang ipabatid sa inyo na kagaya nyo ay nagmamalasakit at nagmamhal ako sa ating inang bayan. Gusto kong ibahagi sa inyo na lubos ang aking pagsuporta sa mga bagay na likha ata gawa sa ating bansa. Gusto kong himukin ang bawat isa na tangkilikin ang sariling atin at mas lalong mahalin ang ating bayan. Maari ba nating buksan ang ating isipan at kalooban na mas lalo nating pagtuunan ng pansin ang kapakanan ng kapwa nating Pilipino upang iangat ang antas ng pamumuhay ng bawat isa? Hanggad ko na ituon natin ang ating atensyon at lakas sa mga bagay na maka Pilipino upang lahat tayo'y magkaisa sa iisang bansa at layunin na umunlad para sa kapakanan ng lahat.Lubos na umaasa at nagmamahal, Luntiang Kalangitan
Nagtatawanan silang dalawa kung ano ang kanilang isusulat at pinag-iisipan nila kung ano ang magandang ibahagi na sulat sa Presidente.
Pumunta si Emma sa tanggapan ng Koreyo.
Salamat po, kuya!
Pagkatapos nilang kumain sa Jollibee, nauna ng umuwi si Emma. Kaya ang magiging inspirasyon na lang ni Emma ay ang kanyang kaibigan.
Dumating na ang sulat.
Sino kaya sinulat ito?
Sumulat siya ng simpleng liham kung paano niya mahalin ang kanyang bansa.
Nang ibigay Niya ang sulat sa kartero umuwi na siya. Antayin na lang niya ipadala ng Kartero ang sulat niya.
Makaraan ng dalwang araw, nakita ang Presidente ang sulat. Pero, di niya alam kung sino ang sumulat sa kanya. Ngumiti siya at panatag meron pa palang mga Pinoy na mahal pa rin ang kanilang bansa.
Över 40 miljoner storyboards skapade
Inga Nedladdningar, Inget Kreditkort och Ingen Inloggning Behövs för att Prova!