Mag-iingat kayo sa araw ng paghuhugos sa unang bato ng paaralan at huwag lalayo sa kura. Huwag kayong lulusong sa hukay sapagkat nasa panganib ang inyong buhay.
Ngunit ngayon, kapag nasasalubong ang pari ay nagaalis na ng sumbrero bilang pagbati ng “Magandang araw po, Among.” Ang mayayabang na estudyanteng marunong lamamg ng kaunting Latin at nakapag-aral sa Maynila o sa Europa ay nakikipagkamay na lamanh sa pari. At malapit na ang dilubyo ayon sa hula nh mga banal. Uulan ng apoy, bato, at abo. Parurusahan ang mga panalo. Sila ay inyong layuan sapagkat sila ay eskomulgado.
Samantalang nagpapatuloy ang misa ay may taong lumapit at bumulong kay Ibarra.
Aaaa! Aaaa! Ito ba ang napapala ko sa pangangaral? Mga walang galang, sa tahanan pa kayo ng Diyos nag-aaway at nagmumura. Bunga ‘yan ng kalaswaan ng bagong panahon.
.
Hayop, lumayo ka nga . . . kalabaw, aso, makasalanan!
Ang sermon sa Tagalog ay hindi gaanong pinaghirapan ng paring isulat di tulad ng Kastila. Winakasaan sa panlalait sa mga Indio at pagpuri sa mga Pransiskano ang sermon.
Click to Edit Description
Sa kabilang pagsisigaw at pagkukumpas ni Padre Damaso, marami pa rin ang nakatulog. Ang katahimikan ay ginambala sa sigaw ni Manang Puti. Isang lalaki ang nabuwal sa Iababaw niya dahil nakatulog sa sermon.
Tinuligasa ni Padre Damaso ang kalakalaran ng panahon, ang unti-unting pagkawala ng paggalang at ang paglayo ng kalooban sa relihiyon. Ang mga parungit na Ito’y batid ni ibarra na patungkol sa kanya.
40 Milyondan Fazla Hikaye Panosu Oluşturuldu
İndirme Yok, Kredi Kartı Yok ve Denemek İçin Giriş Gerekmiyor!