Untitled Storyboard
Öykü Penceresi Metni
- ณ ป่าข้างสระน้ำ
- โธ่..โธ่..โธ่..ฉันจะทำยังไงดี ว่ายน้ำก็ไม่เป็น
- ป่าข้างสระน้ำ
- โอ...ท่าน...นี่มันขวานทอง ไม่ใช่ขวานของข้าหรอก
- ป่าข้างสระน้ำ
- นี่ก็ไม่ใช่ขวานของข้า...ของข้าขวานเหล็กธรรมดาท่าน ไม่ใช่ขวานเงิน
- เจ้าเป็นคนซื่อสัตย์คนอย่างเจ้าหายาก เอ้าข้าให้ขวานทองกับขวานเงินเจ้าเป็นรางวัลก็แล้วกัน
- ชายตัดฟืนคนหนึ่ง...เข้าไปตัดฟืนในป่า เผอิญเขาทำขวานพลัดตกลงไปในสระน้ำ โธ่...โธ่...โธ่...ฉันจะทำอย่างไรดี ว่ายน้ำก็ไม่เป็น ชายตัดฟืนคร่ำครวญอยู่ริมสระ เพราะเขาไม่มีเครื่องมือทำมาหากินอีก
- ณ หมู่บ้าน
- เทวดาท่านดีใจมากเลย ข้านั่งร้องไห้อยู่ริมสระเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ท่านก็มางมขวานให้ แล้วก็ให้ขวานทองขวานเงินแก่ข้าอีกด้วย
- เทพารักษ์ที่อยู่ใกล้ๆ อดสงสารไม่ได้ จึงปรากฏกายให้เห็น แล้วเอื้อมมือลงไปในสระน้ำ คว้าขวานเล่มหนึ่งส่งให้คนตัดฟืน โอ...ท่าน...นี่มันขวานทอง ไม่ใช่ขวานของข้าหรอก ชายตัดฟืนไม่ยอมรับ เทพารักษ์จึงงมขวานขึ้นมาให้อีกเล่มหนึ่ง
- ป่าข้างสระน้ำ
- นี่ก็ไม่ใช่ขวานของข้า...ของข้าขวานเหล็กธรรมดาท่าน ไม่ใช่ขวานเงิน เจ้าเป็นคนซื่อสัตย์ เทพารักษ์พูด คนอย่างเจ้าหายาก เอ้าข้าให้ขวานทองกับขวานเงินเจ้าเป็นรางวัลก็แล้วกัน กล่าวเสร็จแล้ว เทพารักษ์ก็หายตัวไป
- ป่าข้างสระน้ำ
- นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าโลภมากลาภหาย
- คนตัดฟืน นำขวานทองและขวานเงินเดินกลับบ้าน พบใครก็อวดให้ชมและเล่าว่าได้มาอย่างไร เทวดาท่านดีใจมากเลย ข้านั่งร้องไห้อยู่ริมสระเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ท่านก็มางมขวานให้ แล้วก็ให้ขวานทองขวานเงินแก่ข้าอีกด้วย
- เพื่อนบ้านคนหนึ่ง อยากได้บ้าง จึงเข้าไปในป่า ทำทีหาฟืน แล้วก็โยนขวานของตนทิ้งลงในน้ำ ฮือ...ฮือ...ฮือ... คราวนี้ข้าหมดทางหากินแน่ ๆ เทพารักษ์มางมขวานให้เช่นเคย เอ้า ขวานทองเล่มนี้ของเจ้าใช่ไหม ?
- ใช่ ใช่แล้วท่าน ของข้าเอง
- เอ้า ขวานทองเล่มนี้ของเจ้าใช่ไหม ?
- ชายโลภมากพูดอย่างยินดี เจ้าคนโกงไม่น่าคบ พูดแล้ว เทพารักษ์ก็หายวับไปกับขวานทอง และเพื่อนบ้านคนนั้นก็ไม่ได้รับขวานที่ตกลงไปในสระคืนอีกด้วย