หมาป่ากับลูกแกะ
Öykü Penceresi Metni
- ฉากที่ 1
- ฉากที่ 2
- ฉากที่ 3
- นิทานอีสปเรื่อง : หมาป่ากับลูกแกะ
- ฉากที่ 4
- "เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงย่ำไปทั้วลำธารของข้าและกวนเอาโคลนขึ้นมา เจ้าสมควรต้องถูกลงโทษอย่างหนักจากความคึกคะนองของเจ้า"
- "แต่...นายท่าน อย่าได้โกรธข้าเลย ถึงอย่างไรข้าก็กวนน้ำที่ท่านกำลังดื่มให้ขุ่นไม่ได้หรอก อย่าลืมสิว่า ท่านอยู่ต้นน้ำ ส่วนข้าอยู่ปลายน้ำ"
- เช้าตรู่วันหนึ่ง ลูกแกะหลงฝูงยืนดื่มน้ำอยู่บริเวณริมฝั่งลำธารในป่าหมาป่าหิวโซก็ย่างกายลงมาจากต้นน้ำเพื่อล่าเหยื่อ
- ฉากที่ 5
- ตามกฎแห่งหมาป่า มันจะต้องเขมือบอาหารโอชะเช่นนี้ไม่ให้เหลือแม้แต่กระดูก ทว่าเจ้าลูกแกะช่างดูไร้ทางสู้อักทั้งดูไร้เดียงสาจนเจ้าหมาป่ารู้สึกว่ามันสมควรต้องมีข้ออ้างเพื่อปลิดชีวิตมัน
- ฉากที่ 6
- นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอันธพาลมักหาข้ออ้างให้กับการทำชั่วของตัวเองได้เสมอ พวกอธรรมย่อมไม่ฟังเหตุผลของผู้ไร้ความผิด
- มันตะโกนเกรี้ยวกราด เจ้าแกะผู้สั่นกลัวก็ตอบกลับ
- เจ้าหมาป่าเลิกพูดพร่ำทำเพลง มันจัดการขย้่ำแกะน้อยผู้น่าสงสารแล้วลากมันเข้าป่าไป
- "เอ่อ ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ไม่ปรารถนาที่จะคุยกับอาหารเช้าของข้าอยู่แล้ว"
- ฉากสุดท้ายสรูปเรื่องราวและให้ข้อคิด
30 Milyondan Fazla Storyboard Oluşturuldu