Unknown Story
نص القصة المصورة
- 6 ปีต่อมา
- ในขณะที่ทั้ง3คนกำลังจะเดินขึ้นอาคารเรียน โต๋ที่เดินไม่ดูทางก็ได้ไปชนกับคนๆหนึ่ง
- “หลังจากพูดจบทุกคนก็รีบเดินขึ้นอาคารเรียนไป”
- โต๋ : ไวเหมือนกันผ่านไปแปปเดียวก็ขึ้นปี 1 แล้วบอส : จริงมึง ไวมาก ปิง : มึงอย่าพึ่งดีใจไป นี่พึ่งเริ่มต้น เรายังต้องเจออะไรอีกเยอะ
- “ที่โรงอาหาร โต๋บอสปิงได้เดินมาจองโต๊ะที่จะนั่ง”
- น้ำ : โอ๊ย มาวันแรกก็ซวยเลยหรอเนี่ยโต๋ : ขอโทษนะ เธอเจ็บไหม เดี๋ยวเราช่วยเก็บนะน้ำ : เอ่อ ไม่เป็นไรเราเก็บเองน้ำ : รีบเดินดิมึงแอม : เออๆ รีบอยู่
- “หลังจากพูดจบโต๋และบอสก็เดินไปซื้อข้าวที่ร้านอาหารตามสั่ง”
- โต๋ : พวกมึงว่าเขาจะโกรธกูป่าววะ บอส : ไม่หรอกมึง โต๋ : แต่เมื่อกี้เขาดูไม่อยากให้กูช่วยเลยนะปิง : มึงคิดมากไปป่าว เขาก็ต้องรีบไปเรียนนะเว้ยบอส : เออ แล้วมึงจะไปเรียนกันได้ยัง มันสายแล้วนะโต๋ : “ดูเวลา” เชี้ย จะ10:30 แล้วนี่หว่า
- โต๋ : เออปิง มึงจะกินอะไรเดี๋ยวกูซื้อมาให้ มึงนั่งจองโต๊ะอยู่นี่แหละ ปิง : ข้าวผัดก็ได้มึงโต๋ : โอเค รอแปป
- ป้าร้านขายข้าว : หนูผู้หญิงเอาอะไรลูกน้ำ : สุกี้น้ำค่ะ ป้าร้านขายข้าว : แล้วหนุ่มเอาอะไร โต๋ : ข้าวผัด แล้วก็ไก่กระเทียมอย่างละจานครับป้าร้านขายข้าว : โอเค รอแปปนะลูก
- บอส : มึงว่าผู้หญิงเมื่อกี้สวยป่ะ โต๋ : สวยนะมึงปิง : คนไหนวะบอส : ก็คนที่ไอโต๋ไปเดินชนเขาเมื่อเช้าไง ปิง : อ๋อออออ สวยสัสเลยมึงบอส : เออ กูก็ว่าสวยนะ กูจีบดีป่ะโต๋ : มัวแต่พูด รีบแดกข้าวเถอะบอส : แหม่ พูดนิดพูดหน่อยไม่ได้เลย หวงซะด้วยโต๋ : มึงจะบ้าหรอ พูดเหี้ยไรไปเรื่อย