Bir güvencemiz, güvenliğimiz ve sabit bir yaşamımız yok anlayacağınız. Yaşamak için, çocuklarımıza bakabilmek için, oradan oraya geçiyoruz; yani kısacası göç ediyoruz.
Merhaba ben Ayşe. Bugün Urfa’dayım yarın Bursa sonra da Kayseri’de… Aydan aya, bazen de haftadan haftaya İl değiştiriyoruz. Ben ve kocam, “Mevsimlik Tarım İşçisi’yiz.”
Sadece eğitim de değil. Çadırlarda yaşıyoruz, sosyal güvenliğimiz yok, belirli bir maaşımız yok, kısacası hayatımızda işimiz gibi; bir güvencesi yok!
Çocuklarımızın bir eğitim hayatı yok. Ne yapalım her hafta başka İl’den başka İl’e… Çocuklarımızdan büyük olanlarda bizimle çalışıyor. Küçük olanlarda yanımızda, tarlada mecbur her gün.
Mevsimlik göç tam da bu. Geçici bir şekilde barınıyoruz bulunduğumuz yerde. Sabit bir yaşam biçimimiz yok. Bu durum bir nevi biz işçiler için zorunlu bir göçe dönmüş durumda ama diyecek bir sözüm yok. Devlet bize iş verse, fabrikaya koysa da ailemize bakabilecek duruma gelip bu derde düşmesek. Sözüm size değil, bu durumda bizlere yardım sağlamayanlara…
Mevsimlik Tarım İşçiliği maalesef bir meslek haline geldi günümüzde. Pamuk, ayva, badem, incir… Bunların bir sonu yok ama işimizin öyle değil!
Mevsimlik Tarım İşçiliği maalesef bir meslek haline geldi günümüzde. Pamuk, ayva, badem, incir… Bunların bir sonu yok ama işimizin öyle değil.
Bir güvencemiz, güvenliğimiz ve sabit bir yaşamımız yok anlayacağınız. Yaşamak için, çocuklarımıza bakabilmek için, ordan oraya geçiyoruz; yani kısacası göç ediyoruz.
Over 40 millioner storyboards skabt
Ingen Downloads, Intet Kreditkort og Intet Login Nødvendigt for at Prøve!