Leerlingen hebben meestal wel eens een lijst met gespreksregels gehoord, maar een lijst vergeet je gemakkelijk. Hetzelfde moment op twee manieren zien blijft hangen. In deze activiteit maken leerlingen een storyboard in de vorm van een T-schema: links doet een kandidaat een moment van het gesprek goed, rechts gaat hetzelfde moment mis. Onder elk paar leggen leerlingen uit waarom het de interviewer uitmaakt.
Het voorbeeld toont twee versies van het gesprek van Jordan bij TagBack. Leerlingen kunnen het als model gebruiken en daarna eigen paren maken voor de baan die ze hebben gekozen.
| MOMENT | DO | DON'T |
|---|---|---|
| Begroeting | Jordan staat op, lacht en zegt: “Fijn u te ontmoeten, mevrouw Grant.” | Jordan blijft zitten, kijkt op een telefoon en mompelt “hoi”. |
| Antwoorden | Jordan geeft een concreet voorbeeld uit de schoolwinkel. | Jordan antwoordt “weet ik niet” of met één woord. |
| Lichaamstaal | Jordan zit rechtop, knikt en kijkt naar de interviewer. | Jordan leunt achterover met gekruiste armen en kijkt verveeld. |
| Telefoon | De telefoon van Jordan staat op stil en is weggestopt voor het gesprek. | De telefoon van Jordan trilt en Jordan kijkt er midden in een antwoord op. |
| Vragen | Jordan vraagt: “Hoe ziet een gewone dienst eruit?” | Jordan zegt: “Nee, geen vragen”, of vraagt alleen naar vrije dagen. |
(Deze instructies kunnen volledig worden aangepast. Nadat u op "Activiteit kopiëren" hebt geklikt, werkt u de instructies bij op het tabblad Bewerken van de opdracht.)
Maak een storyboard met een T-schema dat de do's en don'ts van een sollicitatiegesprek laat zien.
Maak een lijst van momenten in een gesprek waarop een kandidaat indruk maakt, van de begroeting tot de laatste vraag.
Loop de begroeting uit het voorbeeld van Jordan door, goed en slecht uitgevoerd.
Leerlingen kiezen vier momenten, zoals de begroeting, een antwoord, lichaamstaal en hun telefoon.
De linkercel toont het moment goed uitgevoerd en de rechtercel hetzelfde moment slecht uitgevoerd.
Onder elke rij leggen leerlingen uit hoe de interviewer het verschil ziet.
Begroet de interviewer en stel jezelf voor, antwoord met concrete voorbeelden, zit rechtop en kijk naar de interviewer, stop je telefoon weg voordat je binnenloopt en stel aan het eind minstens één vraag. De bijbehorende don'ts zijn mompelen, antwoorden van één woord, onderuitgezakt zitten of verveeld kijken, op je telefoon kijken en zeggen dat je geen vragen hebt.
Presenteer ze als gangbare verwachtingen op veel Amerikaanse werkplekken, niet als de enige respectvolle manier van doen. Sommige leerlingen leren hun ogen neer te slaan bij volwassenen, schudden om religieuze redenen geen handen of hebben een beperking die oogcontact of aanraking beïnvloedt. Accepteer elke respectvolle begroeting en richt je op de boodschap die ze uitzendt: interesse, respect en gereedheid.
Een lijst vergeet je gemakkelijk. Hetzelfde moment op twee manieren naast elkaar zien maakt het verschil concreet, en het tekenen dwingt leerlingen na te denken over wat de interviewer eigenlijk ziet. Uitleggen waarom elk paar telt, koppelt elke regel aan één vraag die een interviewer zich stelt: is deze persoon betrouwbaar en respectvol?
Ja, kort. Een “don't” naspelen is leuk en blijft hangen, en als de klas de speler naar de “do” coacht, wordt het oefening. Houd het bij gedrag, nooit bij een klasgenoot, en vermijd don'ts die iemand in verlegenheid kunnen brengen, zoals kleding of taalgebruik. Scènes van dertig seconden zijn genoeg.
Geef voor elk van de vier rijen 1 punt voor het goed laten zien van het moment, 1 voor het slecht laten zien en 1 voor een reden die het standpunt van de interviewer uitlegt. Zo krijg je een schema van 12 punten. Geef in klas 8 de “do”-kant en beoordeel de “don't” en de reden.