W ramach tego zadania uczniowie będą musieli napisać historię z wyraźnym początkiem, środkiem i zakończeniem, wykorzystując jako punkt wyjścia trzy niepowiązane ze sobą obiekty.
Uczniowie otrzymają polecenie, które ma im pomóc znaleźć pudełko zawierające trzy tajemnicze przedmioty – świnię, piłkę do koszykówki i wóz strażacki – jako punkt wyjścia.
Nauczyciele mogą używać podanych przedmiotów ze swoimi uczniami lub wybrać własne. Inne przykłady mogą obejmować:
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Czas na zajęcia i czujesz, że zaraz zaśniesz, potrzebując drzemki po lunchu. Nie chodzi o to, że nauczyciel jest nudny — chodzi o to, że słońce świeci jasno i ciepło przez okno, a cały ten makaron ze stołówki, który zjadłeś na lunch, sprawia, że czujesz się senny. Sięgasz po butelkę z wodą i bierzesz łyk wody, żeby nie zasnąć — ale wystarczy jeden łyk... i jest pusta.
Wstajesz i bierzesz przepustkę, żeby napełnić butelkę wodą — spacer pomoże ci również z sennością. Cicho zamykasz skrzypiące drzwi do klasy za sobą i kręcisz się korytarzem, gdy potykasz się o coś dużego i nieporęcznego.
Od kiedy to tu jest? Tekturowe pudełko leży na podłodze, częściowo otwarte. Musisz wiedzieć, co jest w środku.
Wyciągasz przedmioty… Świnię? Piłkę do koszykówki? Wóz strażacki?
Co te przypadkowe przedmioty mają ze sobą wspólnego? Zaczynasz wymyślać historię w swojej głowie…
Termin:
Cel: Stwórz scenorys z wyraźnym początkiem, środkiem i zakończeniem, używając trzech obiektów z pola zawartego w Twojej historii.
Instrukcje:
Pamiętaj, aby używać pełnych zdań, stosować poprawną pisownię i interpunkcję oraz sprawdzać swoją pracę!
Potrzebujesz pomocy na początek? Obejrzyj nasz film instruktażowy!
Rozpocznij lekcję od ujawnienia trzech tajemniczych obiektów po kolei. Zachęć uczniów do robienia przewidywań i dzielenia się tym, co wiedzą o każdym przedmiocie. To pobudza ciekawość i aktywuje wcześniejszą wiedzę, zanim zaczną pisać.
Pokaż uczniom, jak burza mózgów kreatywnych sposobów, w jakie obiekty mogą się łączyć w opowieści. Użyj organizatora graficznego lub tablicy, aby zapisywać pomysły jako klasa. To pomaga uczniom pokonać blok pisarski i uruchomić wyobraźnię.
Poproś uczniów, aby stworzylili szybki zarys z początkiem, środkiem i końcem przed pisaniem. Tworzenie zarysów zapewnia, że ich historie pozostaną zorganizowane i zawierają wszystkie trzy obiekty w logiczny sposób.
Poproś uczniów, aby dzielili się swoimi pomysłami na historię w parach lub małych grupach. Zaproś ich do udzielenia sobie nawzajem jednej pochwały i jednej sugestii. To buduje pewność siebie i pomaga ulepszyć ich historie.
Po zakończeniu pracy, wyeksponuj ich ilustrowane historie w klasie. Zorganizuj wycieczkę po galerii, podczas której każdy może przeczytać prace kolegów. To celebruje kreatywność i promuje poczucie osiągnięcia.
‚Co jest w pudełku? to kreatywna aktywność pisarska, w której uczniowie tworzą opowieść z wyraźnym początkiem, środkiem i końcem, korzystając z trzech nierelacyjnych tajemniczych przedmiotów. Przedmioty te służą jako podpowiedzi do pobudzenia wyobraźni i prowadzenia uczniów do tworzenia oryginalnych narracji.
Aby użyć losowych przedmiotów jako inspiracji do lekcji pisania, wybierz trzy nierelacyjne przedmioty (np. świnię, koszykówkę i wóz strażacki) i wyzwól od uczniów, aby wpletli je w opowieść. Ta metoda zwiększa kreatywność i pomaga uczniom strukturyzować narracje z wyraźnym początkiem, środkiem i zakończeniem.
Przykłady podpowiedzi obejmują kombinacje takie jak kubek do kawy, słonecznik i skórzany notes albo szal, stempel i kaktus. Wybierz dowolne trzy nierelacyjne przedmioty, aby zachęcić uczniów do myślenia poza schematem i tworzenia unikalnych opowieści.
Pisanie opowieści z nierelacyjnymi przedmiotami zachęca do krytycznego myślenia, wyobraźni i rozwiązywania problemów. Skłania uczniów do tworzenia kreatywnych połączeń i rozwijania umiejętności narracyjnych, a przy tym jest zabawne.
Nauczyciele powinni wprowadzić trzy tajemnicze przedmioty, nakazać uczniom stworzenie storyboardu z początkiem, środkiem i końcem oraz zachęcić do rysowania. Uczniowie powinni pisać pełnymi zdaniami, przeglądać swoją pracę i cieszyć się zadaniem!