Skargi umierającego

Looge oma Kopeeri

Gdzie ma siła, ma robota?Głupiem robił po ty lata:Ośm miar płotna, siedm stop w grobie,Tom tylo wyrobił sobie
o
ACH! Moj smętku ma żałości!Nie mogę się dowiedzieciGdzie mam pirwy nocleg mieci, Gdy dusza z ciała wyleci.
"Byłem z młodości w rozkoszy, nie usłałem swojej duszy, Już stękam, już mi umrzeci, Dusza nie wie, gdzie się dzieci"
jestem bogaty!
"Halerzem łakomo zbierał, swoj żywot rozpustnie chował: prze ty dwa bogi przeklęta, nie czciłem żadnego święta"
O duszyco, drogi kwiecie, Nic droszego na tem świecie, Tanieś się diabłu przedała, Iżeś się w grzeszech kochała.
"Jałmużnym nędznem nie dawał"
"Pamiętaj, coś na chrzcie ślubowała, Gdyś się diabła odrzekała, Jego pychy, jego działa - Toś wszytko przestępowała"
"Ofierym Bogu nie czynił, Ni z pirwiny, ni z nowiny Bogum nie dał z siebie winy"
"Zbierz dłużniki i gniewniki, Odproś, zapłać pieniądz wszelki"
"Kwap się rychło do spowiedzi, Kapłany w swoj dom powiedzi, Płacz za grzechy, przymi świątość: Boże ciało, święty olej!"
"Rolą z domem dziatkami podaj, Coś urobił, za duszę daj, Z jimienia przyjacioł nabywaj, Coć przyłączą twą duszę w raj"