Rekisteröidy opettajaksi
Unknown Story
Kuvakäsikirjoitus Teksti
- ฉากที่1
- ฉากที่2
- ช่วยด้วยค่ะ!!!
- ฉากที่3
- ขอโทษค่ะ
- นักธุรกิจผู้ร่ำรวยท่านนึงชื่อซอนโฮซึ่งมีอายุน้อยได้รับการสืบทอดธุรกิจจากพ่อผู้เสียชีวิตทางอุบัติเหตุจึงทำให้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าครอบครัวตั้งแต่วัยรุ่น
- ฉากที่4
- จะดีหรอ
- ซอนโฮไม่ค่อยได้รับความเลี้ยงดูที่อบอุ่นมากนักเพราะครอบครัวของเขาไม่เหลือใครเลยจึงทำให้เขาโดดเดี่ยวและไม่มีใครคอยสอนและมอบความคิดหลากหลายแง่ให้กับเขา เขาจึงเป็นคนเย็นชาปากร้ายไม่รู้จักว่าความรักคืออะไร ความมีน้ำใจหรือคุณธรรมไม่มีประโยชน์กับเขาเลย
- ฉากที่5
- เพราะแบบนี้จึงไม่มีใครชอบเขานัก แต่มีอยู่วันนึง ซอนได้พบกับเด็กหญิงคนนึงที่ตาบอดเธอหลงทางอยู่กลางห้างที่ซอนโฮไปดูธุรกิจ เด็กคนนั้นได้เดินตามหาแม่แต่ได้เดินไปชนซอนโฮ ทำให้ซอนโฮรู้สึกโมโหมาก!!!!
- ฉากที่6
- การใช้ชีวิตไม่ยากหรอกค่ะแค่ฝึกก็ได้แล้ว แต่ความคิดนี่สิคะหากเราคิดแต่ว่าตาบอดแล้วทำอะไรไม่ได้มันก็ดีแค่ตาบอดค่ะแต่แม่หนูบอกไว้ว่าถ้าหนูตาบอดแล้วใจต้องไม่บอดตาม การที่เราเปิดใจในสิ่งต่างๆนั่นหมายความว่าเราได้เปิดใจใช้ชีวิตที่เราได้รับโดยไม่ให้มันสูญเปล่าแม้จะมีอุปสรรคก็ตาม
- ซอนโฮไม่พอใจเด็กผู้หญิงคนนี้ แต่เด็กคนนี้เริ่มขอความช่วยเหลือจากซอนโฮแต่ซอนโฮปฏิเสธจึงทำให้เด็กร้องไห้ เมื่อซอนโฮเห็นเห็นเธอร้องไห้ทำให้เขาหวนนึกถึงเมื่อตอนที่เขาสูญเสียครอบครัวนั่งจึงทำให้เขายอมช่วยเหลือเธอแต่ก็ไม่ค่อยเต็มใจมากนัก
- ช่วยหนูด้วยค่ะ
- ซอนโฮบอกกับเลขาให้ตามหาครอบครัวของเธอ แต่กระนั้นซอนโฮก็อยู่เป็นเพื่อนเธอ แต่ซอนโฮเห็นเธอใช้ชีวิตเหมือนคนปกติไม่ลำบากเลย ซอนโฮจึงถามว่าเธอใช้ชีวิตปกติแบบนี้ได้ยังไง
- เธอบอกกับซอนโฮเกี่ยวกับแนวคิดและแรงบันดาลใจของเธอนั่นทำให้ซอนโฮที่รับฟังเธอจึงค่อยๆเปิดใจและเรียนรู้มุมมองของเธอจึงทำให้เขาค่อยๆเปลี่ยนความคิดไปในทางที่ดีขึ้น เลขาของซอนโฮได้บอกว่าเจอครอบครัวของเด็กผู้หญิงแล้ว หลังจากวันนั้นซอนโฮได้เก็บไปคิดและทำให้เขาเริ่มมองรอบๆตัวและค่อยๆเปลี่ยนความคิดโดยมีเด็กผู้หญิงที่เขาเจอเป็นแรงบันดาลใจของเขา
Yli 40 miljoonaa luotua kuvakäsikirjoitusta
Ei Latauksia, ei Luottokorttia ja ei Vaadi Kirjautumista Kokeilemiseen!
