Unknown Story

Luo oma! Kopioida

Hindi alintana ng kanyang kuya Lito ang init ng singkad ng araw, palibhasa'y hangad ang makaahon sa lupa at masilayan ang langit
Isang hapon, habang kausap nito ang kanilang ama
Sana nga anak, harinawa nga
"Kaunting panahon nalamang at hindi na tayo magdadanas ng paglulukot ng tiyan at muling manunumbalik ang iyong lakas, Itay"
Pinapalayas na kayo ni Don Miguel
sang araw bago pa mag anihan, taliwas ang mga anangyari sa kabukiran
Hindi kami makakapayag, ang lupain na ito ay pamana sa amin, hindi kami aalis, magkakamatayan na tayo
Narinig nila ang mga yabag na papalapit sa kanilang kubo
Huwag kayong lalabas, ako na ang bahala
Hinablot ni kuya Lito ang kaniyang tabak, at lumabas
Huwag ka sanang mawalan ng pag asa ama, bulong nito bago paman mawalan ng hininga ang ama niya
Anak hindi na ako magtatagal
Nadatnan niya ang kaniyang ama na...
Halos panawan na ng ulirat;
Ama: Anak lagi mong tatandaan na ang nabubuhay ng walang pagtitiis sa daigdig at nagpapagapi sa sa maling daloy ng takbo ngpanahon ay tulad sa isang lupang nakatiwangwang at walang pataba, tubuan man ng halaman ang dahon ay malalanta , at kung mapilitan namang mamulaklak ay naluluoy ang bunga at bumabagsak sa lupa.
Pinagdaop nya ang kaniyang palad at mukha'y bahagyang itiningala sa langit, humakbang ang kaniyang mga paa, tanging siya lamang ang nakakabatid kung saan talaga siya pupunta
Kinabukasan...
lumakad palayo.

Yli 40 miljoonaa luotua kuvakäsikirjoitusta

Ei Latauksia, ei Luottokorttia ja ei Vaadi Kirjautumista Kokeilemiseen!