Unknown Story
Storyboard Tekst
- Hoy! tigilan nyo sya! Kung hindi isusumbong ko kayo sa mga magulang ninyo!
- A...Ako si David. Maraming salamat Gabriel, kung hindi dahil sayo baka kung ano pa ang gawin nila sa akin. Pangako ko babawi ako agad sayo.
- Sige
- Kumusta! Hayaan mo nalang sila. Ay, ako nga pala si Gabriel, ikaw?
- Hindi, ayos lang. Tara pumunta tayo sa ibang lugar kung saang walang mga bata na aapi ulit sayo.
- Ang bait mo Gabriel, pangako ko babawi na talaga ako.
- Eh, paano mo naman nakuha iyan?
- HAHAHAHAHA Hindi ka ba nasugatan Gabriel?
- David, ito oh may nakita akong puno ng mansanas kaya pumitas ako ng isa.
- Edi sumabit ako sa puno HAHAHAHA
- Hindi naman, hahatiin ko nalang sa dalawa, Tara David kain na tayo!
- David, ano gusto mo paglaki natin?
- Naisipan ni Gabriel na takutin nalang lamang sila, at gumana ang kanyang paraan.
- Uh... Gusto ko maging isang abogado!
- Pagkatapos magsilisan ang mga bata, nilapitan ni ito ni Gabriel at ipinakilala nya ang kanyang sarili.
- Gab, may gusto sana akong sabihin sayo...Uhh, kasi tumakas lang ako sa bahay ampunan at matagal na akong hinahanap ng mga mag-aampon sa akin kaya kukunin na nila ako ngayon tapos dadalhin sa ibang bansa. Pasensya na sa hinaba-haba ng panahon ng ating pagsasama hindi ko ito nasabi sayo.
- Hinding-hindi kita kakalimutan lalo na't marami ka nang naitulong sa akin...Inaantay na ako Gab, Ikaw rin mag-iingat ka ha. Paalam Gabriel...
- Ayos lang kahit hindi mo sinabi sa akin, basta wag mo ring hahayaan ang sarili mo. Wag mo na rin sana akong kalimutan...
- Sa paglipas ng ilang buwan ang dalawa ay naging matalik na magkaibigan.
- Kada-linggo ay pupunta sila sa isang dagat at ito ang naging paborito nilang tambayan.
- Wow! Ako naman gusto ko maging piloto!
- Matagal nang hawak ni David ang lihim na ito, at ito lamang ang sandali na mayroon siyang lakas ng loob na sabihin ito kay Gabriel.
- Paalam, David...
- Pagkalipas ng labindalawang taon, si Gabriel ay nanatiling walang trabaho at mahirap. Ang kanya ring mga pangarap ay nawasak na dahil sa kanyang pagiging malungkot at matamlay.