„Maska Czerwonej Śmierci” to mroczna i niepokojąca opowieść o księciu, który arogancko myśli, że może oszukać śmierć, wykorzystując swoje bogactwo i władzę, by chronić siebie i szlachtę swojego królestwa. W centrum jej myśli znajduje się uniwersalny motyw, że nikt nie ucieknie przed śmiercią. To idealne opowiadanie dla uczniów, którzy chcą odnaleźć symbole i alegorie, a także może stać się przyczynkiem do dyskusji o budowaniu napięcia.
Uwaga! Poniższe streszczenie „Maski Czerwonej Śmierci” zawiera spoilery! To streszczenie ma być pomocnym podsumowaniem dla uczniów po przeczytaniu opowiadania. Albo przydatnym przypomnieniem dla nauczycieli, które pomoże im zdecydować, czy chcą wykorzystać to opowiadanie na zajęciach.
W królestwie księcia Prospera, choroba Czerwona Śmierć okrutnie i okrutnie zabija wszystkich, którzy się nią zarażą. Kiedy rozprzestrzenia się po całym królestwie, Prospero postanawia uciec przed nią, zapraszając wszystkich szlachciców do swojego zamku i zaspawując drzwi, aby mogli przeczekać zarazę w swoim bogato zdobionym zamku.
Pewnej nocy Prospero urządza bal maskowy. Dekoruje siedem pokoi, każdy w innym kolorze: niebieskim, fioletowym, zielonym, pomarańczowym, białym, fioletowym i czarnym. Wszystkie pokoje są przepięknie zdobione witrażami w pasującym kolorze, z wyjątkiem ostatniego, czarnego pokoju, który ma czerwone witraże. Ten pokój jest tak niepokojący, że nikt do niego nie wchodzi. Jeszcze bardziej tajemniczy jest duży hebanowy zegar, który wybija każdą godzinę, przerywając euforię biesiadników swoim złowieszczym uderzeniem.
Gdy przyjęcie trwa, a zegar zbliża się do północy, pojawia się tajemniczy gość przebrany za ofiarę zarazy. Głęboko poruszony błędną oceną sytuacji, Prospero atakuje gościa, ścigając go w końcu sztyletem przez siedem kolorowych komnat. Docierając do postaci w ostatniej komnacie, Prospero pada martwy. Pozostali goście obezwładniają intruza i siłą zdejmują mu maskę, odkrywając ku swojemu przerażeniu, że pod kostiumem nikogo nie ma. Oni również giną. Czerwona Śmierć zinfiltrowała zamek, pomimo prób Prospera, by z niej uciec.
Stworzenie własnego zadania od podstaw za pomocą naszego kreatora zadań jest niezwykle proste. Wystarczy: nadać zadaniu tytuł, dodać wskazówki, dostarczyć szablon i wysłać je uczniom! Możesz nawet wykorzystać dowolne scenorysy z naszych zadań jako przykłady, szybko i łatwo kopiując je i dostosowując do swoich potrzeb. Nie zapomnij również przejrzeć tysięcy naszych szablonów arkuszy kalkulacyjnych i plakatów! Możesz dodać do zadania dowolną liczbę szablonów!
Storyboard That to doskonałe narzędzie dla uczniów do tworzenia zabawnych i angażujących projektów, które mogą stanowić zwieńczenie pracy po przeczytaniu powieści lub wiersza. Oprócz gotowych zadań, nauczyciele mogą dostosować je do swoich potrzeb i przypisać uczniom, aby pobudzić kreatywność u uczniów indywidualnych, par lub małych grup w projekcie końcowym. Kilka z tych pomysłów zawiera szablony Storyboard That, które można wydrukować lub skopiować do pulpitu nauczyciela i przypisać cyfrowo. Wszystkie projekty końcowe można wydrukować, zaprezentować jako pokaz slajdów lub, dla dodatkowego wyzwania, jako animowany plik gif!
Poszerz i udoskonal wiedzę uczniów o Poem i jego twórczości, przeprowadzając studium autora. Uczniowie mogą dowiedzieć się więcej o Edgarze Allanie Poe, przeczytać jego opowiadania i wiersze oraz nawiązać do jego życia i epoki. Mogą również wykorzystać storyboardy do analizy jego twórczości, stylu, dominujących tematów i nie tylko!
„Słowa nie mają mocy wywarcia wpływu na umysł, jeśli nie towarzyszy im wykwintna groza ich rzeczywistości”.
- Edgar Allan Poe, „Upadek domu Usherów” , 1839
Edgar Allan Poe był amerykańskim pisarzem opowiadań, poetą, krytykiem i redaktorem. Znany jest na całym świecie jako geniusz literacki. Niektóre z jego najsłynniejszych opowiadań i wierszy, takie jak „Maska Czerwonej Śmierci”, to mroczne opowieści o żałobie, tajemnicy, makabrze i zjawiskach nadprzyrodzonych.
Niektóre z najsłynniejszych dzieł Edgara Allana Poego w kolejności publikacji to: „Zagłada domu Usherów” (1839), „Maska Czerwonej Śmierci” (1842), „Studnia i wahadło” (1843), „Serce oskarżycielem ” (1843), „ Czarny kot” (1843), „ Skradziony list” (1844), „Kruk” (1845), „Beczka amontillado” (1846) i „Dzwony” (1848). Wszystkie te dzieła są dziś uważane za klasykę literatury.
Poe urodził się 19 stycznia 1809 roku w Bostonie w stanie Massachusetts. Jego życie było naznaczone tragediami od najmłodszych lat. Jego ojciec, David Poe Jr., porzucił rodzinę, gdy Poe był jeszcze niemowlęciem. Matka Poego, urodzona w Anglii Elizabeth Arnold Poe, była lubianą aktorką, która tragicznie zmarła na gruźlicę, gdy Poe miał zaledwie 3 lata. Przez całe życie nosił w sobie obraz swojej matki.
Poego przygarnął John Allan, odnoszący sukcesy handlarz tytoniem z Richmond w stanie Wirginia, i jego żona Frances Allan. Choć Poe był niestety rozdzielony z rodzeństwem Williamem i Rosalie, miał możliwość zdobycia dobrego wykształcenia i był rozpieszczany przez panią Allan, która nie miała własnych dzieci. Poe wykazywał duże predyspozycje do pisania już od najmłodszych lat, ale zniechęcał go jego przybrany ojciec, który wolał, aby zajął się rodzinnym biznesem.
Mówi się, że Poe miał pełną miłości relację ze swoją przybraną matką, ale niestety, pani Allan również zmarła na gruźlicę, gdy Poe był młody. Poe miał trudne relacje ze swoim surowym ojcem zastępczym. Pan Allan pomógł Poemu studiować przez rok na Uniwersytecie Wirginii, a później w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point, ale poza tym ich relacje z Poem były burzliwe. Pan Allan niewiele zrobił, aby pomóc Poemu finansowo, a nawet pominął go w testamencie. Pomimo talentu pisarskiego, Poe przez całe życie zmagał się z problemami finansowymi, hazardem, alkoholem i złym stanem zdrowia.
Na Uniwersytecie Wirginii Poe imponował kolegom z klasy swoim talentem pisarskim i artystycznym. Podczas studiów narzeczona Poego, Sarah Elmira Royster, zaręczyła się z inną. Zrozpaczony, w 1827 roku Poe przeprowadził się do Bostonu, gdzie opublikował swój pierwszy tomik wierszy, a w 1829 roku w Baltimore kolejny. W 1833 roku Poe opublikował opowiadanie „MS. Found in a Bottle”, a w 1835 roku został redaktorem „Southern Literary Messenger” w Richmond. Po znalezieniu w końcu stabilnego zawodu, Poe ożenił się ze swoją znacznie młodszą kuzynką, Virginią Clemm.
Poe był znany jako surowy i zacięty krytyk w „Southern Literary Messenger”, a jego pobyt tam nie trwał długo. Jego reputacja antagonisty była powszechnie znana, a nawet popadł w konflikt z innym znanym poetą swoich czasów, Henrym Wadsworthem Longfellowem. Poe tułał się, pracując dla różnych czasopism i magazynów, a w 1844 roku wraz z żoną Virginią przeniósł się do Nowego Jorku. Pomimo licznych publikacji, dopiero po opublikowaniu „Kruka” w 1845 roku został ostatecznie uznany za popularną gwiazdę literacką swoich czasów. Do tego stopnia, że przydomek Poego stał się „Krukiem”. Utwór został opublikowany w „The Evening Mirror”, gdzie Poe pracował jako krytyk, i z dnia na dzień stał się sensacją. Choć publikacja „Kruka” przyniosła Poemu wielkie uznanie i sławę, nie przyniosła mu fortuny. W rzeczywistości zarobił na niej zaledwie 14 dolarów. Mimo że przez większość życia żył w ubóstwie, mimo stałej pracy, Poe stał się orędownikiem lepszych wynagrodzeń dla pisarzy.
Pisząc „Kruka”, Poe zapowiadał utratę ukochanej. 30 stycznia 1847 roku, w tragicznym zwrocie losu, młoda żona Poego, Virginia, zmarła na gruźlicę w wieku 24 lat – w tym samym wieku, co jego matka, i z tej samej przyczyny, co jego matka i przybrana matka. Poe popadł w głęboką depresję i, choć nadal pracował, cierpiał na zły stan zdrowia, zarówno psychiczny, jak i fizyczny. Udało mu się jednak napisać odę do swojej utraconej miłości zatytułowaną „Annabel Lee”.
Wiadomo było, że Poe nadużywał alkoholu i podobno wyglądał blado i chorowicie w dniach poprzedzających śmierć. Dokładna przyczyna śmierci Poego nie jest znana. Niektórzy podejrzewają przestępstwo, inni uważają, że przyczyną jego przedwczesnej śmierci była wścieklizna. Znaleziono go w stanie majaczenia i półprzytomnego na ulicach Baltimore w stanie Maryland. Zmarł w szpitalu 7 października 1849 roku w wieku 40 lat. Ostatnie słowa Poego brzmiały: „Panie, pomóż mojej biednej duszy”.
Edgar Allan Poe jest pamiętany jako wyjątkowy talent do kreatywnego opowiadania historii. Jego dzieła przyczyniły się do ukształtowania romantyzmu i amerykańskiego gotyku literackiego jego czasów, a sam Poe jest uznawany za jednego z pierwszych autorów powieści kryminalnych. Jego twórczość nadal ma wpływ na wiele książek i filmów. Pomimo trudnego życia, jego dziedzictwo jest wciąż żywe.
Ożyw napięcie Poe’a, inscenizując prostą tajemnicę w klasie inspirowaną “Maską Czerwonej Śmierci”. Wybierz ukrytą „maskowaną gościa” lub „zarazę” spośród uczniów, ustaw wskazówki wokół pokoju i wyzwól odwagę uczniów do współpracy, korzystając z dedukcji, aby rozwiązać zagadkę! Ta praktyczna aktywność sprawia, że napięcie literackie jest interaktywne i zapada w pamięć.
Rozpocznij od krótkiego wyjaśnienia pojęcia napięcia i tego, jak Poe używa tajemnicy w swojej historii. Powiedz uczniom, że będą grać w detektywów w symulacji klasowej i że muszą uważnie zwracać uwagę na wskazówki i szczegóły. To przygotowuje uczniów do poszukiwania elementów napięcia podczas gry i w przyszłych lekturach.
Cicho wybierz jednego ucznia na „maskowanego gościa” lub „zarazę” — tajną rolę w symulacji. Wyjaśnij jasno zasady gry: wszyscy muszą obserwować, zadawać pytania i używać dowodów, ale nikt nie powinien ujawniać swojej roli do końca. Ta tajemnica buduje napięcie i zachęca do uważnej obserwacji.
Rozmieść proste wskazówki w pokoju, takie jak kolorowe karty, zagadki lub symbole związane z historią Poe’a. Zachęcaj uczniów do pracy w małych grupach, aby zbierać wskazówki i omawiać możliwości. Poprowadź ich myślenie za pomocą pytań typu: „Jakie szczegóły wydają się podejrzane?” lub „Jak ta wskazówka łączy się z historią?”
Po tym, jak uczniowie dokonają ostatecznych zgadywań, ujawnij „maskowanego gościa” lub „zarazę”. Omów, jak napięcie było budowane podczas aktywności i powiąż to z użyciem przez Poe’a klimat, nastrój i tajemnicę w „Maska Czerwonej Śmierci”. Zachęć uczniów do refleksji nad tym, jak te elementy angażują czytelników i tworzą zapadające w pamięć historie.
Głównym motywem 'Maski Czerwonej Śmierci' jest nieuchronność śmierci. Edgar Allan Poe używa bezskutecznych prób księcia Prospero'a, aby uciec przed Czerwoną Śmiercią, aby pokazać, że nikt nie może uciec od śmiertelności, bez względu na bogactwo czy status społeczny.
Aby nauczyć symbolizmu, poproś uczniów o zidentyfikowanie kluczowych symboli: kolorowe pokoje, zegar z hebanowego drewna i samą Czerwoną Śmierć. Użyj plansz narracyjnych lub organizatorów graficznych, aby uczniowie mogli wizualnie przedstawić każdy symbol i omówić jego znaczenie w kontekście opowiadania.
Spróbuj działań takich jak tworzenie planszy narracyjnej z punktu widzenia różnych postaci, nowoczesne adaptacje opowiadania, plansza pełna napięcia lub krótka analiza autora, Edgara Allana Poe. Te lekcje są angażujące i łatwe do przygotowania.
'Ustawienie'—zamek Prospero i siedem kolorowych pokoi—tworzy nastrój i napięcie. Służy również jako metafora etapów życia i podkreśla tematy izolacji, strachu i przemijania czasu.
Aktywności po lekturze obejmują przekształcenie opowiadania w sztukę, zaprojektowanie gry planszowej, tworzenie materiałów dydaktycznych lub plakatów oraz tworzenie stron w mediach społecznościowych dla postaci. Te opcje pomagają uczniom analizować i kreatywnie angażować się w opowieść Poe'a.