Większość nastolatków uczy się zasad w pracy na własnych błędach: na pierwszej zmianie, patrząc na minę szefa. To ćwiczenie pozwala im zobaczyć różnicę wcześniej. Uczniowie tworzą tabelę T, w której każdy wiersz pokazuje tę samą sytuację w pracy dwa razy: to, czego nie robić, po lewej, i to, co tak, po prawej. Ponieważ muszą narysować obie wersje, muszą zastanowić się, jak naprawdę wygląda profesjonalny wybór, a nie tylko go nazwać.
Przykład opowiada o Mai, lat 16, w pierwszych tygodniach pracy jako kasjerka w Maple Street Cafe. Ta sama obsada pojawia się w każdym ćwiczeniu w tym przewodniku, więc uczniowie mogą śledzić jedną pierwszą pracę od pierwszej zmiany po samoocenę.
| NIE (PO LEWEJ) | TAK (PO PRAWEJ) |
|---|---|
| Maya wpada o 4:05 na zmianę od 4:00, nadal w płaszczu. | Punktualność: Maya przychodzi o 3:50, rejestruje się i o 4:00 stoi przy kasie. |
| Maya przegląda telefon za ladą, gdy klient czeka. | Telefon: jej telefon zostaje w szafce; od razu wita klienta. |
| Pani Grant prosi Mayę o uzupełnienie kubków, a ona przewraca oczami. | Nastawienie: Maya mówi „Jasne, zrobię to teraz” i pyta, gdzie są dodatkowe wieczka. |
| Maya przychodzi na zmianę we własnej żółtej kurtce, bez identyfikatora. | Wygląd: Maya ma na sobie zielony strój kawiarni i identyfikator, a włosy związane. |
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz tabelę T, która pokazuje profesjonalne i nieprofesjonalne wybory w pracy.
Zapytaj uczniów, jakich zasad spodziewają się w pierwszej pracy, i podziel je na punktualność, telefon, nastawienie i wygląd.
Omów tabelę T z Maple Street Cafe i porozmawiaj o tym, dlaczego przyjście Mai o 3:50 na zmianę od 4:00 oznacza prawdziwą punktualność.
Uczniowie wybierają cztery sytuacje z listy klasowej, regulaminu Twojej szkoły lub własnego miejsca nauki w pracy.
W każdym wierszu uczniowie pokazują nieprofesjonalny wybór po lewej i profesjonalny wybór w tej samej sytuacji po prawej.
W opisach uczniowie wyjaśniają, jak każdy profesjonalny wybór wpływa na pracodawcę, współpracowników lub klientów.
Przyznaj do 3 punktów za wiersz: 1 za pokazanie tej samej sytuacji po obu stronach, 1 za „tak”, które jest realistyczne w pierwszej pracy nastolatka, i 1 za opis wyjaśniający, dlaczego ma to znaczenie dla pracodawcy lub klienta. Cztery wiersze (punktualność, telefon, nastawienie i wygląd) dają tabelę wartą 12 punktów.
Nazwanie zasady jest łatwe; wyobrażenie sobie profesjonalnego wyboru jest trudniejsze. Gdy uczniowie rysują Maję przewracającą oczami na panią Grant, a potem mówiącą „Jasne, zrobię to teraz”, muszą zdecydować, jak dokładnie wygląda i brzmi profesjonalne zachowanie. Ten konkretny obraz zapamiętają na własnej pierwszej zmianie.
W klasach 6–8 użyj trzech wierszy, podaj uczniom sytuacje i osadź pracę w szkole, np. pomocnika w sekretariacie lub bibliotece. Uczniom uczącym się języka podaj słowa kluczowe (punktualność, nastawienie, wygląd) z obrazkami oraz schemat zdania do opisów: „To ważne, ponieważ klient...”. Narysowane sceny niosą znaczenie, zanim zrobi to tekst.
Uczniowie na praktykach lub w pracy dorywczej dodają wiersz z własnego miejsca pracy i zapisują, co mówi o tym regulamin pracodawcy, np. zasady dotyczące telefonu lub zgłaszania nieobecności. Porównanie kawiarni Mai z prawdziwą pracą pomaga im wcześnie dostrzec niepisane zasady, zanim zrobi to przełożony.
Zapytaj: Które „nie” kierownik zauważyłby jako pierwsze? Czy pięć minut spóźnienia to naprawdę spóźnienie? Dlaczego kawiarnia mogłaby zakazać telefonów na zmianie, choć w innych miejscach ich nie zabraniają? Co pani Grant pomyślałaby po tygodniu złych wyborów Mai? Pytania z punktu widzenia pracodawcy prowadzą uczniów od przestrzegania zasad do zrozumienia ich powodów.