Registrirajte se kot učitelj
Άννα και Μαργκότ (Ραφαηλία Ραμοπούλου)
Snemalna Knjiga Besedilo
- Zdrs: 1
- Τι μου λες Άννα βραδιάτικα; Τι βιβλίο διάβαζες πάλι και σ'έχει πιάσει το μελόδραμα;
- Zdrs: 2
- Βλέπεις; Πάντα έτσι αντιδράς σε ό,τι και αν σου πω! Ποτέ σου δεν κάθισες να με ακούσεις έστω και λίγο. Ποτέ δε μου έδωσες ένα αδελφικό χάδι. Ποτέ δεν κατάλαβες πως κάτι με προβληματίζει και μου τρώει τα σωθηκά, γιατί δεν ενδιαφέρθηκες και ποτέ σου!
- Άννα τι κάνεις; Άννα τι λες; Πότε τα έκανα εγώ όλα αυτά; Σήκω από το πάτωμα σε παρακαλώ και σταμάτα να κλαις. Με παρουσιάζεις ως τέρας!
- Είμαστε αδερφές στα μέσα ενός Παγκοσμίου Πολέμου. Κρυβόμαστε για να μη μας σκοτώσουν και αντί να έχουμε η μία την άλλη, εμείς δε λέμε ούτε καλημέρα γιατί εσύ το επιδιώκεις! Γιατί δε με αγαπάς Μαργκότ;
- Zdrs: 3
- Ελπίζω αυτά που λες να τα εννοείς και να μην τα λες μόνο και μόνο για να μη σε μαλώσουν οι γονείς μας που έκλαιγα. Τέλος πάντων. Έχεις δίκιο. Αυτός ο πόλεμος, δε θα μας νικήσει!!!
- Συγγνώμη πάντως. Αλήθεια, ήμουνα λίγο σκληρή και απόμακρη και το μετανιώνω. Όταν σε είδα να κλαις το κατάλαβα. Σε πλήγωσα πολύ, χωρίς να το καταλάβω. Θα επανορθώσω όμως Άννα, σου το υπόσχομαι... Αυτός ο πόλεμος δε θα μας νικήσει !!!
- Τι λες βρε, δε σκέφτομαι και μόνο τον εαυτό μου! Έλα εδώ να σε αγκαλιάσω βρε βιβλιοφάγε!!! Να ξέρεις, και ας μην το δείχνω σε αγαπάω πολύ και δε θέλω να σε στεναχορώ. Έλα ντε!!!
- Zdrs: 0
- Μαργκότ, πρέπει να μιλήσουμε. Τον τελευταίο καιρό κάνεις κάποια πράγματα που με θλίβουν. Καταλαβαίνω πως έχουμε απομαρυνθεί αλλά όχι και τον λόγο που έγινε αυτό... Με παραμελείς αδερφούλα μου. Πού πήγανε τα παιδικά μας γέλια; Σε ποιό δρόμο χάθηκαν οι ζεστές μας συζητήσεις;
- Συγγνώμη Άννα... Πραγματικά δεν το καταλάβαινα πως σε είχα πληγώσει και σίγουρα δεν το επιδίωκα. Όπως είπες είμαστε στα μέσα ενός πολέμου. Έχω μπερδευτεί κι εγώ ξέρεις, αλλά δε νομίζω να ήμουν και τόσο κακιά ! Έλα, σήκω επάνω!!!
Ustvarjenih več kot 40 milijonov zgodboknjig
Brez Prenosov, Brez Kreditne Kartice in Brez Prijave!
