Driejarigen zijn trots op hoeveel ze zijn gegroeid en vertellen graag wat ze nu al kunnen. In deze activiteit maken peuters een storyboard met twee vakjes dat laat zien hoe ze zijn gegroeid: iets wat ze als baby deden en iets wat ze nu kunnen. Met hulp van een volwassene kiezen kinderen een scène en een personage voor het tweede vakje en vertellen ze wat er te zien moet zijn. De volwassene zet de woorden van het kind in de bijschriftstarters: “Toen ik een baby was, ___.” / “Nu kan ik ___.” Twee vakjes naast elkaar maken de verandering makkelijk te zien en te bespreken.
Het eerste vakje, Toen ik een baby was, heeft een thuisscène met al een baby erin. Het tweede vakje, Nu kan ik, begint met een speeltuinscène die kinderen kunnen veranderen, zonder geplaatst personage. In het voorbeeld kruipt de baby over een kleed: “Toen ik een baby was, kroop ik.” Daarna klimt hetzelfde kind de ladder van de glijbaan op: “Nu kan ik de glijbaan beklimmen!” Gebruik het tijdens het schrijf- en tekenwerk van de eenheid over groeiverhalen, na voorleesboeken zoals I’m Not Small, en toon de bladen op een groeifeest voor families. Babyfoto’s van thuis zijn een mooie aanvulling, maar nooit verplicht. Als alternatief maak je een vlinderverhaal dat een rups laat zien die groeit en verandert.
(Deze instructies kunnen volledig worden aangepast. Nadat u op "Activiteit kopiëren" hebt geklikt, werkt u de instructies bij op het tabblad Bewerken van de opdracht.)
Inleverdatum:
Doel: Laat zien hoe jij bent gegroeid.
Instructies voor leerlingen
Vraag wat baby’s wel en niet kunnen. Kinderen kennen vaak jongere broertjes, zusjes of neefjes en nichtjes, dus laat ze vertellen. Maak een lijst met ideeën zoals kruipen, melk drinken en slapen.
Toon de baby in het eerste vakje en vraag het kind om “Toen ik een baby was, ___.” af te maken. Typ de woorden van het kind op.
Laat het kind in het tweede vakje de speeltuin houden of een andere scène kiezen die past bij iets wat het nu kan.
Help het kind zichzelf toe te voegen en “Nu kan ik ___.” af te maken. Vier de vaardigheid die het heeft gekozen.
Print de bladen voor een groeifeest, zodat gezinnen kunnen zien hoeveel de kinderen zijn gegroeid.
Begin bij de kinderen zelf. Vergelijk toen en nu: baby’s drinken melk, kruipen en slapen veel; peuters rennen, klimmen, praten en helpen. Meet lengtes, vergelijk babykleertjes met hun eigen kleren en lees boeken over opgroeien. Kinderen begrijpen verandering het best als het gaat over hun eigen lichaam en vaardigheden.
Probeer een toen-en-nu-blad, een klasposter met dingen die baby’s doen en dingen die wij nu kunnen, een hoek met poppen om te verzorgen of een groeimuur waar kinderen iets nieuws bijzetten dat ze hebben geleerd. Houd het positief en vier elke nieuwe vaardigheid.
Nee. Foto’s van thuis zijn een mooie aanvulling, maar sommige gezinnen hebben ze niet of willen ze liever niet delen. In het storyboard staat al een baby in het eerste vakje, zodat elk kind op dezelfde manier kan meedoen.
Twee vakjes zetten toen en nu naast elkaar, zodat kinderen de verandering in één oogopslag zien en bij elk plaatje kunnen aanwijzen terwijl ze vertellen. De bijpassende zinsstarters, “Toen ik een baby was, ___” en “Nu kan ik ___”, geven hen de woorden om te vergelijken.
Print de bladen voor een groeifeest of een presentatie in de gang en stuur kopieën mee naar huis. Gezinnen horen graag waar hun kind trots op is, en de bladen zijn een mooi gespreksonderwerp thuis.