Małe dzieci często wiedzą, co chcą powiedzieć, zanim potrafią to narysować lub zapisać. Te plany lekcji dają przedszkolakom, zerówkowiczom i uczniom klasy 1 prosty sposób na pokazanie swojego myślenia: dzieci wybierają scenę, dodają postacie i rekwizyty i opowiadają o swoim obrazku za pomocą początku zdania. Każda lekcja jest powiązana z jednym tematem programowym i sprawdza się jako aktywność w kąciku zainteresowań lub projekt podsumowujący. Najmłodsze dzieci tworzą jeden obrazek z nauczycielem u boku, a starsze planują po trzy lub cztery pola w odpowiedniej kolejności. Storyboard That uzupełnia rysowanie ręczne, dyktowanie i pisanie, które dzieci i tak wykonują w klasie. Nigdy ich nie zastępuje.
Poradnik zawiera jedną lekcję ze storyboardem do każdego tematu:
Każda lekcja zawiera szablon dla ucznia i gotowy przykład dla nauczyciela. Instrukcje dla uczniów są na tyle krótkie, że można je przeczytać na głos. W grupie trzylatków prowadzi nauczyciel, a dzieci wskazują to, co chcą wybrać; czterolatki same wybierają postacie i rekwizyty przy wsparciu dorosłego; uczniowie zerówki i klasy 1 pracują bardziej samodzielnie i same piszą podpisy. Początki zdań dają każdemu dziecku taki sam punkt wyjścia i dobrze sprawdzają się u dzieci wielojęzycznych oraz u tych, które dopiero rozwijają mowę.
Tak, jeśli dorosły jest przy nich. Trzylatki wskazują i wybierają, a nauczyciel przeciąga scenę, postacie i rekwizyty; czterolatki zaczynają wybierać samodzielnie. Każda lekcja zaczyna się od obrazka w jednym polu, dzięki czemu nawet najmłodsze dzieci kończą stronę, o której mogą opowiadać.
Zadanie rośnie razem z dzieckiem. Trzylatki w przedszkolu tworzą jeden obrazek i dyktują zdanie, czterolatki opowiadają historię w trzech polach i zmieniają wyraz twarzy postaci, dzieci z zerówki dodają podpis przy wsparciu, a uczniowie klasy 1 planują opowiadanie według schematu Najpierw, Potem, Następnie, Na końcu i piszą własne zdania.
Większość lekcji mieści się w 15–20-minutowej rotacji w kąciku: kilka minut rozmowy o temacie, około dziesięciu minut pracy ze storyboardem i kilka minut na dzielenie się efektami. Starsi uczniowie mogą rozłożyć planszę z trzema lub czterema polami na dwa spotkania albo wykorzystać ją jako projekt podsumowujący na koniec tematu.
Nie. Storyboard That jest uzupełnieniem rysowania ręcznego, dyktowania i pisania, które dzieci i tak wykonują w klasie. Wielu nauczycieli drukuje gotową stronę, aby dzieci mogły obrysować ją, pokolorować lub przepisać swoje zdanie, a strony cyfrowej używa, by pomóc dziecku pokazać pomysł, którego jeszcze nie potrafi narysować.
Początek zdania, taki jak „Lubię ___ z moim przyjacielem”, daje każdemu dziecku ten sam sposób wejścia w zadanie. Dzieci muszą dodać tylko jedno lub dwa słowa, więc dzieci wielojęzyczne i te, które dopiero rozwijają mowę, mogą od razu podzielić się swoim pomysłem i ponownie użyć tego samego wzoru.