„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
Ten temat stawia przed zerówkowiczami duże pytanie: czego potrzebują istoty żywe? Odpowiadają na nie w projekcie z 6. tygodnia, wybierając zwierzę domowe, sprawdzając, czego potrzebuje, a potem pisząc i dzieląc się tym, czego się dowiedzieli. W tej aktywności uczniowie tworzą storyboard z czterech pól, który zawiera to badanie, z jedną potrzebą w każdym polu: jedzenie, woda, dom oraz ruch i opieka. Najpierw pokazuje nauczyciel. Potem uczniowie wybierają swoje zwierzę, dodają je do każdego pola ze sceną lub rekwizytami pokazującymi daną potrzebę i kończą początek zdania wpisany w każde pole, a nauczyciel w razie potrzeby zapisuje ich słowa: „Moje zwierzę potrzebuje ___, bo ___.” Cztery pola obok siebie w Storyboard That dają każdej potrzebie osobne miejsce, więc dzieci widzą całą listę naraz i mogą na nią wskazywać, gdy mówią, piszą i dzielą się wynikami.
Pola szablonu noszą tytuły Jedzenie, Woda, Dom oraz Ruch i opieka. W przykładzie pies pojawia się w każdym polu: potrzebuje jedzenia, bo pomaga mu rosnąć, wody, bo chce mu się pić, domu, bo daje mu bezpieczeństwo i ciepło, oraz spacerów, bo ruch utrzymuje go w zdrowiu. Użyj go jako organizera badania do projektu o zwierzęciu z 6. tygodnia, nawiązując do pytania z 3. tygodnia o to, skąd wiemy, czego potrzebujemy. Zwróć uwagę na potrzebę w każdym polu, powód ze słowem „bo” i obrazek pasujący do zdania. Storyboard to plan, a nie praca oceniana: uczniowie nadal rysują i piszą swój projekt, a projekt jest oceniany według własnej rubryki. Innym rozwiązaniem jest stworzenie po wspólnym czytaniu w 3. tygodniu tabeli z dwiema kolumnami, potrzeby i zachcianki, ze schematem zdania „___ to potrzeba, bo ___.”
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Termin:
Cel: Pokaż, czego potrzebuje twoje zwierzę, i powiedz dlaczego.
Instrukcje dla uczniów
Poziom Poziomu K-1
Poziom Trudności 1 (Wprowadzenie / Wzmocnienie)
Rodzaj Przyporządkowania Grupa
Ten temat stawia przed zerówkowiczami duże pytanie: czego potrzebują istoty żywe? Odpowiadają na nie w projekcie z 6. tygodnia, wybierając zwierzę domowe, sprawdzając, czego potrzebuje, a potem pisząc i dzieląc się tym, czego się dowiedzieli. W tej aktywności uczniowie tworzą storyboard z czterech pól, który zawiera to badanie, z jedną potrzebą w każdym polu: jedzenie, woda, dom oraz ruch i opieka. Najpierw pokazuje nauczyciel. Potem uczniowie wybierają swoje zwierzę, dodają je do każdego pola ze sceną lub rekwizytami pokazującymi daną potrzebę i kończą początek zdania wpisany w każde pole, a nauczyciel w razie potrzeby zapisuje ich słowa: „Moje zwierzę potrzebuje ___, bo ___.” Cztery pola obok siebie w Storyboard That dają każdej potrzebie osobne miejsce, więc dzieci widzą całą listę naraz i mogą na nią wskazywać, gdy mówią, piszą i dzielą się wynikami.
Pola szablonu noszą tytuły Jedzenie, Woda, Dom oraz Ruch i opieka. W przykładzie pies pojawia się w każdym polu: potrzebuje jedzenia, bo pomaga mu rosnąć, wody, bo chce mu się pić, domu, bo daje mu bezpieczeństwo i ciepło, oraz spacerów, bo ruch utrzymuje go w zdrowiu. Użyj go jako organizera badania do projektu o zwierzęciu z 6. tygodnia, nawiązując do pytania z 3. tygodnia o to, skąd wiemy, czego potrzebujemy. Zwróć uwagę na potrzebę w każdym polu, powód ze słowem „bo” i obrazek pasujący do zdania. Storyboard to plan, a nie praca oceniana: uczniowie nadal rysują i piszą swój projekt, a projekt jest oceniany według własnej rubryki. Innym rozwiązaniem jest stworzenie po wspólnym czytaniu w 3. tygodniu tabeli z dwiema kolumnami, potrzeby i zachcianki, ze schematem zdania „___ to potrzeba, bo ___.”
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Termin:
Cel: Pokaż, czego potrzebuje twoje zwierzę, i powiedz dlaczego.
Instrukcje dla uczniów
Poziom Poziomu K-1
Poziom Trudności 1 (Wprowadzenie / Wzmocnienie)
Rodzaj Przyporządkowania Grupa
Zanim ktokolwiek wybierze zwierzę, myśl na głos o jednym znanym zwierzęciu. Nazwij jedzenie, wodę, dom oraz ruch i opiekę i zapytaj dzieci, co by się stało, gdyby zwierzę zostało bez każdej z tych rzeczy.
Pokaż krótkie menu z obrazkami znanych zwierząt, aby wybór był szybki. Zgrupowanie dzieci, które wybrały to samo zwierzę, pozwala im badać razem i dzielić się pomysłami.
Czytaj na głos prosty tekst informacyjny, pokazuj zdjęcia lub krótkie filmy i zachęcaj dzieci, by zapytały członka rodziny lub sąsiada, który ma zwierzę. Często się zatrzymuj, pytając: „Czego ono potrzebuje?”
Daj każdej potrzebie osobną, krótką sesję. Dzieci dodają swoje zwierzę do tego pola i kończą „Moje zwierzę potrzebuje ___, bo ___”, a ty w razie potrzeby zapisujesz ich słowa, dzięki czemu badanie nigdy nie zamienia się w jedno długie zadanie pisemne.
Poproś pary, aby wskazały każde pole i przeczytały zdanie na głos. Sprawdź, czy jest powód ze słowem bo i pasujący obrazek, i zanotuj braki do późniejszego omówienia.
Uczniowie rysują i piszą swój projekt o zwierzęciu jak zwykle, a storyboard leży obok jako plan. Projekt jest oceniany według własnej rubryki; storyboard nie jest oceniany.
W zerówce ogranicz się do kilku wielkich idei: istoty żywe potrzebują jedzenia, wody, powietrza i bezpiecznego miejsca do życia. Zwierzęta potrzebują też ruchu, a zwierzęta domowe potrzebują ludzi, którzy się nimi opiekują. Zacznij od zwierzęcia, które dzieci znają, zapytaj „Co by się stało, gdyby tego nie miało?” i pozwól im segregować karty z obrazkami. Konkretne przykłady zapadają w pamięć lepiej niż definicje.
Zerówkowicze badają przez słuchanie, patrzenie i pytanie. Przeczytaj na głos prosty tekst informacyjny albo pokaż zdjęcia i krótkie filmy o zwierzęciu i często się zatrzymuj, pytając: „Czego ono potrzebuje?” Dzieci mogą też zapytać członka rodziny lub sąsiada, który ma zwierzę. Zapisuj to, czego się dowiedzą, w formie obrazków z krótkim początkiem zdania i zapisuj słowa dzieci, które jeszcze nie piszą samodzielnie.
Dobrze sprawdza się prosty organizer z czterema polami, z jedną potrzebą w każdym: jedzenie, woda, dom oraz ruch i opieka. Każde pole dostaje obrazek i początek zdania „Moje zwierzę potrzebuje ___, bo ___.” W Storyboard That każde pole staje się polem storyboardu, więc dzieci mogą przeciągnąć swoje zwierzę i rekwizyty zamiast rysować wszystko, a potem wykorzystać gotowy plan podczas pisania i dzielenia się wynikami.
Potrzeba to coś, co istota żywa musi mieć, by pozostać przy życiu i w zdrowiu, na przykład jedzenie, woda lub schronienie. Zachcianka to coś miłego, ale niekoniecznego, na przykład zabawka lub smakołyk. Pomóż zerówkowiczom sprawdzić każdą rzecz, pytając: „Czy zwierzę mogłoby żyć bez tego?” Tabela T z dwiema kolumnami i kartami z obrazkami przyspiesza segregowanie i pozwala dzieciom wyjaśniać swoje wybory na głos.
Najpierw wiele razy pokaż to na głos: „Mój pies potrzebuje wody, bo chce mu się pić.” Potem daj wpisany początek zdania, aby dzieci uzupełniały tylko luki, i po każdej odpowiedzi pytaj „Dlaczego?”, aby wydobyć powód. Przyjmuj odpowiedzi ustne i je zapisuj. W trakcie tematu dzieci przechodzą od powiedzenia powodu, przez jego przepisanie, do samodzielnego napisania go po swojemu.
Do każdej potrzeby dodaj obrazek, aby znaczenie nie zależało wyłącznie od angielskiego. Używaj tego samego początku zdania w każdym polu, aby dzieci ćwiczyły jeden wzorzec cztery razy, i pozwól parom przeprowadzić próbę na głos, zanim ktoś zacznie pisać. Pozwalaj na podpisy w języku domowym obok angielskich i zaproś rodziny do opowiedzenia, jak opiekują się zwierzętami w domu. Obrazki zmniejszają obciążenie językowe, a myślenie pozostaje na wysokim poziomie.
„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
„Przygotowuję oś czasu dziejów Napoleona i proszę [studentów] o ustalenie, czy Napoleon był dobrym, złym, czy kimś pomiędzy”.–Nauczyciel historii i edukacji specjalnej
„Uczniowie mogą być kreatywni dzięki Storyboard That i jest tak wiele materiałów wizualnych, z których mogą wybierać... To sprawia, że jest to naprawdę dostępne dla wszystkich uczniów w klasie”.–Nauczycielka trzeciej klasy