Moje wyjątkowe miejsce: aktywność ze storyboardem dla zerówki

Q: Jaka jest dobra aktywność o wyjątkowym miejscu dla zerówki?

Dobrze sprawdza się storyboard o wyjątkowym miejscu z dwóch części : jedna scena pokazuje miejsce, a druga to, co dziecko w nim robi. Uczniowie wybierają tło, dodają postacie i kończą krótkie początki zdań z uzasadnieniem. Ponieważ jest szybka, wizualna i osobista, skłania pięciolatki do mówienia i daje im jasny plan, zanim narysują lub opiszą to miejsce na papierze.

Q: Jak uczyć zerówkowiczów opisywania miejsca akcji?

Zacznij od pytań gdzie i co tam jest . Pokaż obrazek miejsca i poproś dzieci, by nazwały, co widzą, słyszą i robią. Potem pokaż jedno zdanie, które nazywa miejsce, i jeden szczegół na jego temat. Pozwolenie uczniom na wybór gotowej sceny daje im konkretne tło, na które mogą wskazywać , więc mogą ćwiczyć używanie określeń, zamiast najpierw męczyć się z rysowaniem tła.

Q: Jakie początki zdań pomagają zerówkowiczom pisać zdania opisujące?

Najprościejsze są krótkie początki z jedną luką, takie jak „Moje wyjątkowe miejsce to ___.” , „Jest wyjątkowe, bo ___.” i „W moim wyjątkowym miejscu ___.” Przeczytaj każdy początek na głos i wskaż lukę. Gdy uczniowie nabiorą pewności, dodaj początek z określeniem, na przykład „___ jest duży i ___.” Wpisanie początków w szablon pozwala dzieciom skupić się na brakującym słowie , a nie na całym zdaniu.

Więcej opcji

Aktywność Kopiowania

Skopiuj ten Scenariusz

Przegląd Planu Lekcji

Szablon i Instrukcje Klasowe

Przegląd Planu Lekcji

Zerówkowicze mają silne uczucia wobec miejsc, które kochają, a ten temat stawia duże pytanie: co sprawia, że miejsce jest wyjątkowe? W tej aktywności uczniowie tworzą storyboard z dwóch pól o jednym ważnym dla siebie miejscu: gdzie ono jest, dlaczego jest wyjątkowe i co w nim robią. Najpierw pokazuje nauczyciel. Potem uczniowie wybierają scenę, przeciągają postacie i kończą początki zdań wpisane w szablon, a nauczyciel w razie potrzeby zapisuje ich słowa: „Moje wyjątkowe miejsce to ___.” / „Jest wyjątkowe, bo ___.” / „W moim wyjątkowym miejscu ___.” Gotowe sceny w Storyboard That dają każdemu dziecku wyraźne tło, na które może wskazywać i o którym może mówić, więc cała praca idzie w opisywanie miejsca słowami.

Szablon ma dwa pola zatytułowane Moje wyjątkowe miejsce i Co tam robię, bez umieszczonej sceny, więc każde dziecko wybiera własną. W przykładzie dziecko na plaży mówi, że jest to wyjątkowe miejsce, bo chodzi tam z rodziną, a w drugim polu buduje zamek z piasku. Użyj go razem z uważnym czytaniem tekstu o opisie miejsca akcji w 4. tygodniu i pytaniem o opisywanie wyjątkowych miejsc w 5. tygodniu, jako planu przed napisaniem przez uczniów zdań opisujących. Zwróć uwagę na nazwane miejsce, powód ze słowem „bo” i czynność pasującą do sceny. Storyboard to planowanie i ćwiczenie, a nie praca oceniana: rysowanie, pisanie i projekt tekstu perswazyjnego w tym temacie pozostają bez zmian. Innym rozwiązaniem jest wspólne zbudowanie jednego storyboardu jako planu pomysłu na klasową książkę do wspólnego pisania w tygodniach 1–2.

Aktywność Kopiowania

Szablon i Instrukcje Klasowe

Szablony i Instrukcje Klasowe

(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)

Termin:

Cel: Pokaż swoje wyjątkowe miejsce, powiedz, dlaczego jest wyjątkowe, i pokaż, co tam robisz.

Instrukcje dla uczniów

Wybierz scenę dla swojego wyjątkowego miejsca.
Dodaj siebie do pierwszego pola.
Dokończ zdania: Moje wyjątkowe miejsce to ___. Jest wyjątkowe, bo ___.
W drugim polu pokaż, co tam robisz.
Dokończ zdanie: W moim wyjątkowym miejscu ___.
Przeczytaj swój storyboard koledze lub koleżance.

Więcej opcji

Skopiuj ten Scenariusz

Referencje Planu Lekcji

Poziom Poziomu K-1

Poziom Trudności 1 (Wprowadzenie / Wzmocnienie)

Rodzaj Przyporządkowania Grupa

Aktywność Kopiowania

Przegląd Planu Lekcji

Aktywność Kopiowania

Szablony i Instrukcje Klasowe

(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)

Termin:

Cel: Pokaż swoje wyjątkowe miejsce, powiedz, dlaczego jest wyjątkowe, i pokaż, co tam robisz.

Instrukcje dla uczniów

Wybierz scenę dla swojego wyjątkowego miejsca.
Dodaj siebie do pierwszego pola.
Dokończ zdania: Moje wyjątkowe miejsce to ___. Jest wyjątkowe, bo ___.
W drugim polu pokaż, co tam robisz.
Dokończ zdanie: W moim wyjątkowym miejscu ___.
Przeczytaj swój storyboard koledze lub koleżance.

Więcej opcji

Skopiuj ten Scenariusz

Referencje Planu Lekcji

Poziom Poziomu K-1

Poziom Trudności 1 (Wprowadzenie / Wzmocnienie)

Rodzaj Przyporządkowania Grupa

Aktywność Kopiowania

Zbuduj ścianę słów opisujących na podstawie storyboardów o wyjątkowym miejscu

Wybierz kilka gotowych storyboardów do pokazania.

Wybierz cztery lub pięć stron pokazujących różne rodzaje miejsc, na przykład plażę, park i kuchnię. Najpierw zapytaj każde dziecko, czy jego strona może zawisnąć na ścianie.

Poproś uczniów, by nazwali, co widzą w każdym miejscu.

Wskazuj po jednej scenie i pytaj: „Co jest w tym miejscu?” Zapisz każde słowo, które powiedzą dzieci, na przykład piasek, huśtawki czy piekarnik, na osobnej karteczce.

Pogrupuj słowa na ścianie.

Zrób trzy proste kolumny: to, co widzimy, to, co słyszymy, i to, co robimy. Przyklej mały wydruk odpowiedniego storyboardu obok każdej grupy, aby dzieci mogły znowu znaleźć te słowa.

Pokaż zdanie opisujące z użyciem ściany.

Myśl na głos, wybierając dwa słowa, a potem powiedz pełne zdanie, na przykład „Na plaży jest miękki piasek i głośne fale.” Niech klasa powtórzy zdanie razem z tobą.

Zachęć uczniów do użycia słowa ze ściany we własnym pisaniu.

Podczas pisania dzieci wybierają jedno słowo do dodania w zdaniu o swoim wyjątkowym miejscu. Nadal rysują i piszą na papierze; storyboard i ściana są planem.

Dodawaj nowe słowa o miejscach w miarę trwania tematu.

Po każdym wspólnym czytaniu lub lekcji badawczej dodaj kilka nowych słów, takich jak muzeum czy galeria, aby ściana rosła razem z tematem.

Najczęściej zadawane pytania o aktywności z wyjątkowym miejscem w zerówce

Jaka jest dobra aktywność o wyjątkowym miejscu dla zerówki?

Dobrze sprawdza się storyboard o wyjątkowym miejscu z dwóch części: jedna scena pokazuje miejsce, a druga to, co dziecko w nim robi. Uczniowie wybierają tło, dodają postacie i kończą krótkie początki zdań z uzasadnieniem. Ponieważ jest szybka, wizualna i osobista, skłania pięciolatki do mówienia i daje im jasny plan, zanim narysują lub opiszą to miejsce na papierze.

Jak uczyć zerówkowiczów opisywania miejsca akcji?

Zacznij od pytań gdzie i co tam jest. Pokaż obrazek miejsca i poproś dzieci, by nazwały, co widzą, słyszą i robią. Potem pokaż jedno zdanie, które nazywa miejsce, i jeden szczegół na jego temat. Pozwolenie uczniom na wybór gotowej sceny daje im konkretne tło, na które mogą wskazywać, więc mogą ćwiczyć używanie określeń, zamiast najpierw męczyć się z rysowaniem tła.

Jakie początki zdań pomagają zerówkowiczom pisać zdania opisujące?

Najprościejsze są krótkie początki z jedną luką, takie jak „Moje wyjątkowe miejsce to ___.”, „Jest wyjątkowe, bo ___.” i „W moim wyjątkowym miejscu ___.” Przeczytaj każdy początek na głos i wskaż lukę. Gdy uczniowie nabiorą pewności, dodaj początek z określeniem, na przykład „___ jest duży i ___.” Wpisanie początków w szablon pozwala dzieciom skupić się na brakującym słowie, a nie na całym zdaniu.

Jakie wyjątkowe miejsca zerówkowicze mogą opisywać?

Najlepiej sprawdzają się miejsca z codzienności, bo dzieci dobrze je znają: dom babci lub dziadka, park, plaża, biblioteka, kuchnia albo plac zabaw. Zachęcaj do wybierania miejsc, w których dzieci były, a nie tylko tych, które chciałyby odwiedzić, aby mogły dodać prawdziwe szczegóły. Jeśli dziecko utknie, zapytaj: „Gdzie czujesz się szczęśliwy?” lub „Dokąd chodzisz z rodziną?”

Jak pomóc zerówkowiczom wyjaśnić, dlaczego miejsce jest wyjątkowe?

Naucz słowa bo jako mostu między miejscem a powodem. Pokaż to na głos: „Biblioteka jest wyjątkowa, bo wybieram tam książki z tatą.” Potem zadaj pytanie uzupełniające, na przykład „Z kim tam chodzisz?” lub „Co tam lubisz?” Większość pięciolatków potrafi podać powód, gdy pytanie skieruje je na ludzi, uczucia lub rzeczy, które robią.

Jakie są plusy i minusy storyboardów cyfrowych w porównaniu z rysowaniem w zerówce?

Cyfrowe storyboardy pozwalają zerówkowiczom szybko pokazać szczegółowe miejsce akcji, co pomaga dzieciom, których pomysły wyprzedzają ich motorykę małą. Są też łatwe do edycji i udostępniania. Minusem jest mniej ćwiczeń z ołówkiem, dlatego używaj storyboardów obok rysowania i pisania, a nie zamiast nich. Wielu nauczycieli używa storyboardu do planowania, a potem uczniowie rysują i piszą ostateczną pracę na papierze.