Dört yaşındaki çocuklar bir hikâye karakterinin nasıl hissettiğini çizebilmeden çok önce çoğu zaman söyleyebilir. Bu etkinlikte okul öncesi öğrencileri bir hikâyeyi üç bölümde yeniden anlatır: başlangıç, orta ve son. Bir yetişkinin yardımıyla her karede ne olduğunu seçer ve hikâye değiştikçe karakterin nasıl hissettiğini göstermek için çocuk karakterin yüzünü değiştirir. Yetişkin çocuğun sözlerini alt yazı başlangıçlarına yazar: “Önce, ___.” / “Sonra, ___. Çocuk ___ hissetti.” / “Sonunda, ___. Çocuk ___ hissetti.” Bir yüzün mutludan üzgüne, sonra yeniden iyiye gitmesini izlemek, hikâye boyunca duyguların nasıl değiştiğini görmeyi ve konuşmayı kolaylaştırır.
Üç karelik şablon her karede aynı sahneyi kullanır; bir çocuk karakter önceden yerleştirilmiştir ve hayvan karakterler eklenmeye hazırdır, böylece çocuklar sayfayı kurmak yerine hikâyeye odaklanabilir. Etkinlik, duygular üzerine bir sesli okumanın ardından merkez zamanına ya da küçük bir gruba uygundur ve ünitenin duygular çalışmasıyla ve Kütüphane ve Dinleme merkezinde hikâye yeniden anlatımıyla bağlantılıdır. Örnekte bir çocuk yüksek bir kule yapar, kule yıkılır ve bir tavşan yanına oturup çocuk kendini daha iyi hissedene ve yeniden kule yapana kadar onu dinler. Sayfaları sınıf sergisi için yazdırın ya da çocuklar hikâyeyi ailelerine yeniden anlatabilsin diye eve gönderin. Çocuklar kendi başlarına çizmeye ve yazmaya da devam etmelidir; storyboard, anladıklarını göstermeleri için bir yol daha sunar.
(Bu talimatlar tamamen özelleştirilebilir. "Etkinliği Kopyala"yı tıkladıktan sonra, ödevin Düzenle Sekmesindeki talimatları güncelleyin.)
Son Teslim Tarihi:
Hedef: Bir hikâyeyi üç bölümde yeniden anlat ve karakterin nasıl hissettiğini göster.
Öğrenci Yönergeleri
Sesli okumanın ardından kitabı geriye doğru çevirin ve başlangıçta, ortada ve sonda durun. Her durakta “Burada ne oldu?” diye sorun.
Her bölüm için bir parmağınıza dokunarak önce, sonra, sonunda deyin; böylece çocukların sırayı hatırlamak için basit bir yolu olur.
Çocukları, duyguyu adlandırmadan önce kendi yüzlerinde göstermeye davet edin: mutlu, üzgün, kızgın, korkmuş ya da sakin. Duygunun neyin yüzünden değiştiğini konuşun.
Dinleme merkezine bloklar ve bir peluş hayvan gibi basit araç gereçler koyun; böylece çocuklar hikâyeyi elleri ve bedenleriyle sırasıyla yeniden anlatabilir.
Şablonu gösterin ve ilk kareyi doldururken sesli düşünün: “Önce çocuk bir kule yaptı. Çocuk gurur duydu.” Sonra çocukların kendi karelerine ne koyacaklarını seçmelerine izin verin.
Sayfalar tamamlandığında çocukları eşleştirin; üç karelerini kullanarak hikâyelerini yeniden anlatsınlar ve konuşurken her birini göstersinler.
Basit fikirler arasında bir hikâyeyi kuklalar ya da peluş hayvanlarla canlandırmak, üç resim kartını sıraya koymak, dinleme merkezinde araç gereçlerle yeniden anlatmak ve başlangıç, orta ve sondan oluşan üç bölümlü bir storyboard hazırlamak vardır. En iyi okul öncesi yeniden anlatım etkinlikleri kısa ve uygulamalıdır ve çocukların hikâyeyi tam cümlelerle anlatmak zorunda kalmadan önce göstermesine olanak tanır.
Kısa, tanıdık bir hikâyeyle başlayın ve her seferinde aynı üç sözcüğü kullanın: önce, sonra, sonunda. Her bölüm için bir parmak kaldırın ya da üç kartı bir sıraya dizin ve “Önce ne oldu?” diye sorun. Her bölümü tek bir olayla sınırlı tutun ve çocuklar sıradakini tahmin edebilsin diye aynı hikâyeyi birkaç kez okuyun.
Yeniden anlatım, bir çocuğun hikâyeyi yalnızca duymakla kalmayıp anlayıp anlamadığını gösterir. Söz dağarcığını, sıra duygusunu ve daha uzun cümlelerle konuşma alışkanlığını geliştirir. 4 yaşındaki çocuklar yeniden anlatırken, özellikle bir karakterin hikâyenin farklı anlarında nasıl hissettiğinden söz ederken, olaylara başkasının bakış açısından bakmayı da uygular.
Sesli okuma sırasında durun ve “Sizce şu anda nasıl hissediyor?” diye sorun. Resimdeki karakterin yüzünü ve vücudunu gösterin ve çocukları aynı yüz ifadesini yapmaya davet edin. Mutlu, üzgün, kızgın, korkmuş ya da sakin gibi birkaç duygu sözcüğü sunun ve karakterin bu şekilde hissetmesine neyin yol açtığını sorun.
Yeniden anlatmak, bir hikâyenin olaylarını bazı ayrıntılarla birlikte sırasıyla anlatmak demektir. Özetlemek ise yalnızca en önemli fikri birkaç sözcükle söylemek demektir. Okul öncesi çocukları önce yeniden anlatmayı öğrenir ve basit bir başlangıç, orta ve son anlatımı, sonraki sınıflarda özetlemeye doğru iyi bir ilk adımdır.
Daha küçük tutun. Bir seferde tek bir bölümü sorun ve seçenekler sunun: “Kule yıkıldı mı, yoksa ayakta mı kaldı?” Çocuğun bölümü söylemek yerine kitaptaki resimleri göstermesine ya da canlandırmasına izin verin. Önce hikâyeyi birlikte yeniden anlatın, sonra çocuğu kendi başına bir sözcük ya da bir bölüm eklemeye davet edin.
Evet. Yeniden anlatım hikâyeyi anlamakla ilgilidir ve çocuklar bunu her dilde gösterebilir. Çocukları ana dillerinde, jestlerle ya da dilleri karıştırarak yeniden anlatmaya davet edin ve aileleri de sevilen hikâyeleri evde yeniden anlatmaya teşvik edin. Bir yetişkin, çocuğun sözlerini alt yazıya birden fazla dilde yazabilir.
Ailelere, uyku vakti hikâyesinden ya da markete gitmekten sonra ailenin ana dilinde “Önce ne oldu? Sonra ne oldu? Nasıl bitti?” diye sormalarını önerin. Çocuğun yazdırılmış storyboard sayfası başlamak için kolay bir yerdir: “Bana hikâyeni anlat. Çocuk sonunda nasıl hissetti?”