Zanim małe dzieci potrafią narysować szczegółowy obrazek, potrafią wskazywać, wybierać i opowiadać. W tej aktywności przedszkolaki tworzą stronę storyboardu o przyjacielu: wybierają miejsce w przedszkolu, dobierają postacie dla siebie i kolegi lub koleżanki i mówią dorosłemu, co lubią razem robić. Dorosły wpisuje słowa dziecka w prosty początek zdania: „___ i ja lubimy ___.”, dzięki czemu każde dziecko ma wyraźną, gotową stronę, którą może z dumą pokazać.
Szablon z jednym polem sprawia, że całość jest prosta. Dzieci wybierają miejsce w przedszkolu, na przykład salę, kącik z klockami, plac zabaw lub stolik plastyczny, i wskazują postacie, które chcą dodać. Aktywność dobrze sprawdza się w kąciku zainteresowań, w małych grupach lub indywidualnie i stanowi naturalną kontynuację książeczki o przyjaźni. Wydrukowane strony można połączyć w klasową książkę o przyjaciołach w przedszkolu albo wysłać do domu, by dzieci pokazały je rodzinom. Dzieci mogą dalej rysować własne obrazki; storyboard to jeszcze jeden sposób na pokazanie swoich pomysłów.
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Termin:
Cel: Stwórz stronę o sobie i swoim przyjacielu w przedszkolu.
Instrukcje dla uczniów
Wydrukuj stronę każdego dziecka lub pokaż strony na ekranie i usadź dzieci w kręgu na dywanie, aby wszyscy mogli widzieć.
Podnieś własną stronę i powiedz: „To ja i mój przyjaciel. Lubimy ___.” Pokaż dzieciom, jak wskazywać obrazek podczas mówienia.
Wybieraj po trzy lub cztery dzieci na spotkanie, aby krąg był krótki i skupiony. Kontynuuj przez kilka dni, aż każde dziecko, które chce, będzie miało swoją kolej.
Poproś grupę, aby patrzyła na mówiące dziecko i pomyślała o jednym miłym słowie, na przykład „Podoba mi się twój obrazek” lub „Ja też to lubię robić.”
Gdy dziecko wymieni kolegę lub koleżankę, zaproś ją do wstania lub pomachania. Dzieci uwielbiają widzieć przyjaciela ze strony tu, w sali.
Powieś strony na ścianie przyjaźni na wysokości oczu dzieci, aby mogły do nich wracać i rozmawiać o nich z rodzinami przy odbiorze.
Proste pomysły to strona o przyjacielu, na której każde dziecko pokazuje, co lubi robić z kolegą z grupy, budowanie w parach w kąciku z klockami, krąg komplementów i klasowa książka o przyjaciołach. Najlepsze aktywności o przyjaźni dla przedszkolaków są krótkie, praktyczne i pozwalają dzieciom mówić o prawdziwych przyjaciołach z ich własnej grupy.
Niech to będzie konkretne. Zapytaj dzieci, co przyjaciel robi: dzieli się, czeka na swoją kolej, pomaga i bawi się razem. Zwracaj uwagę na takie chwile, gdy zdarzają się w ciągu dnia, a potem pozwól każdemu dziecku pokazać jedną z nich na stronie storyboardu lub na rysunku. Nazywanie prawdziwych zachowań z ich własnej grupy ułatwia trzy- i czterolatkom zrozumienie przyjaźni.
Przyjaźnie dają małym dzieciom codzienną praktykę umiejętności społeczno-emocjonalnych, takich jak dzielenie się, czekanie na swoją kolej, cierpliwość i mówienie o tym, co czują. Rozmowy o przyjaciołach rozwijają też słownictwo, ponieważ dzieci opisują ludzi, miejsca i czynności, które dobrze znają. Lekcja o przyjaźni pomaga przedszkolakom poczuć się związanymi z grupą, dzięki czemu przedszkole staje się wygodniejszym miejscem do nauki.
Podczas dyktowania dziecko wypowiada słowa, a dorosły zapisuje je dokładnie tak, jak zostały powiedziane. Podczas samodzielnego pisania dziecko stawia własne znaki, litery lub zapisuje wyrazy po swojemu. W przedszkolu stosuje się oba sposoby: dyktowanie pokazuje dzieciom, że wypowiedziane słowa można zapisać i odczytać, a samodzielne pisanie rozwija motorykę małą i wstępną znajomość liter.
Plusem jest to, że dzieci mogą stworzyć wyraźną, gotową stronę przez wskazywanie i wybieranie, nawet jeśli jeszcze nie potrafią narysować tego, co sobie wyobrażają, a strony łatwo wydrukować i pokazać innym. Minusem jest to, że przedszkolaki potrzebują dorosłego obok, aby korzystać z urządzenia. Sesje powinny być krótkie, a storyboardy używane obok rysowania, a nie zamiast niego.
Zacznij od wyboru zamiast pytań otwartych: „Lubisz bawić się klockami czy zjeżdżać ze zjeżdżalni ze swoim kolegą?” Pozwól dziecku wskazać scenę lub postać, zanim cokolwiek powie. Przyjmij jedno lub dwa słowa i razem zbudujcie zdanie. Praca indywidualna, z dala od całej grupy, często pomaga cichemu dziecku powiedzieć więcej.
Pozwól dzieciom wskazywać, gestykulować i używać języka domowego, a potem powtórz z nimi słowa po angielsku. Powtarzany początek zdania, taki jak „___ i ja lubimy ___”, daje dzieciom wielojęzycznym wzór, którego mogą używać wciąż od nowa. Rodzice mogą pomóc, zapisując słowa dziecka w języku domowym obok angielskiego na wydrukowanej stronie.
Klasowa książka zamienia prace dzieci w coś, co mogą „czytać” raz po raz. Ponieważ strony pokazują ich własne imiona, przyjaciół i słowa, dzieci często same do niej wracają, opowiadając każdą stronę i rozpoznając znajome imiona. Pokazuje ona też każdemu dziecku, że jego pomysły są na tyle ważne, by podzielić się nimi z całą grupą i rodzinami.