Ulubiony cytat z książki Uchodźca

Ta aktywność Storyboard That jest częścią planów lekcji dla Uchodźca




Aktywność Kopiowania*


Przegląd Działań

Poproszenie uczniów o wybranie ulubionego cytatu lub sceny z książki pozwala im wyrazić, które części historii rezonują z nimi na poziomie osobistym. W ten sposób uczniowie nawiązują połączenie typu tekst-do-siebie, które demonstruje ich zrozumienie postaci i ich rozwoju lub tematów powieści. Uczniowie mogą później udostępniać swoje storyboardy i przeprowadzić krótką dyskusję o tym, co oznaczają dla nich cytaty.

Niektórzy uczniowie mogą w końcu wybrać ten sam cytat lub scenę, ale mają różne perspektywy. Jest to zawsze interesujące dla uczniów i może otworzyć dyskusję na temat tego, jak nie każdy może czytać te same wersety w ten sam sposób, w oparciu o własne perspektywy i osobiste doświadczenia.


Przykłady cytatów / scen z uchodźców

„Mahmoud Bishara był niewidzialny i właśnie tego chciał. Przeżył dzięki niewidzialności ”.


„Noszenie tego munduru zmieniało chłopców w potwory. Josef widział, jak to się stało ”.


„Nienawidził tego człowieka. Nienawidził go za wszystko, co zrobił Żydom, ale przede wszystkim za to, co Hitler zrobił swojemu ojcu ”.


- Myślał, że uciekli z tego wszystkiego na St. Louis. Ale nienawiść towarzyszyła im nawet tutaj, na środku oceanu ”.


„To był inny świat pod pokładem, pomyślał Josef. Świat poza magiczną bańką, w którym on i inni Żydzi mieszkali nad pokładami na MS St. Louis. Tutaj, pod pokładem, był prawdziwy świat ”.


„To wszystko wróciło do niego teraz - kołysząc się i nucąc wraz z modlitwami, wyciągając szyję, aby zobaczyć Torę, kiedy została wyjęta z arki i mając nadzieję, że będzie miał szansę jej dotknąć, a następnie pocałować palce jako zwój przyszedł w procesji. Josef poczuł mrowienie na skórze. Naziści zabrali mu to wszystko, a teraz on i pasażerowie statku zabierali to z powrotem. "


„Naziści się śmiali, a twarz Josefa płonęła ze wstydu. Szarpał się w ramionach mężczyzn, próbując się uwolnić.„ Wkrótce będę mężczyzną ”- powiedział im Josef.„ Będę mężczyzną za sześć miesięcy i jedenaście dni ”. Naziści znowu się zaśmiali. „Sześć miesięcy i jedenaście dni!” - powiedział Brownshirt. - Nie żeby on liczył. Brownshirt nagle spoważniał. - Może jesteś na tyle blisko, że powinniśmy cię też zabrać do obozu koncentracyjnego, tak jak twój ojciec.


„Isabel nasłuchiwała melancholii pod muzyką, tajemniczego, ukrytego rytmu w kubańskiej muzyce, który wszyscy zdawali się słyszeć oprócz niej. Nieregularny rytm, który leżał na szczycie regularnego uderzenia, jak bicie serca pod skórą. Spróbuj jak mogła Nigdy tego nie słyszała, nigdy tego nie czuła. Słuchała teraz z uwagą, próbując usłyszeć bicie serca Kuby we własnej muzyce ”.


„Isabel słuchała, jak wszyscy wymieniali coraz więcej rzeczy, na które czekali w Stanach. Ubrania, jedzenie, sport, filmy, podróże, szkoła, okazje. To wszystko brzmiało wspaniale, ale kiedy do tego doszło, cała Isabel naprawdę poszukiwane było miejsce, w którym ona i jej rodzina mogliby być razem i szczęśliwi ”


„Nigdy nie potrafiła policzyć clave, ale zawsze zakładała, że w końcu do niej dojdzie. Że rytm jej ojczyzny pewnego dnia wyjawi jej sekrety jej duszy. Ale czy kiedykolwiek to usłyszy? , czy zamieniła jedyną rzecz, która naprawdę należała do niej - jej muzykę - na szansę utrzymania rodziny razem? ”


"Proszę!" Mahmoud płakał. Szlochał, walcząc z palcami mężczyzny i zawisł na pontonie. „Proszę, zabierz nas ze sobą!” "Nie! Brak miejsca!" „Weź przynajmniej moją siostrę!” - błagał Mahmoud. „Ona jest dzieckiem. Nie zajmie żadnego pokoju! ”


Mahmoud patrzył, jak ci dwaj chłopcy zaatakowali chłopca chlebem, chłopca, którego nawet nie znał. Poczuł poruszenie oburzenia, złości, współczucia. Jego oddech był szybki i głęboki, a dłonie zacisnęły się w pięści. - Powinienem coś zrobić - szepnął. Ale wiedział lepiej. Głowa spuszczona, bluza z kapturem, oczy na ziemi. Sztuczka polegała na tym, żeby być niewidzialnym. Wtopić się. Zniknąć.


Zamiast tego Herr Meier opuścił ekran z twarzami i profilami żydowskich mężczyzn i kobiet i zaczął używać Josefa jako przykładu, jak odróżnić prawdziwego Niemca od Żyda. zakrzywienie nosa, skośny podbródek. Josef znów poczuł żar wstydu, upokorzenie, że mówi się o nim jak o zwierzęciu. O okazie. Coś podludzkiego. "


„Wszędzie wokół ludzie uciekali na ulice, pokryte szarym kurzem i krwią. Żadne syreny nie dzwoniły. Żadne karetki nie przyjechały z pomocą rannym. Żadne samochody policyjne ani ekipy ratunkowe nie spieszyły się na miejsce zdarzenia. Nic nie zostało.”


Mahmoud wrzasnął. Wył głośniej niż myśliwiec, a jego rodzice nawet nie kazali mu się uciszyć. W pobliskich domach zapaliły się światła, a zasłony falowały, gdy ludzie patrzyli na hałas. Matka Mahmouda rozpłakała się i jego ojciec pozwolił, aby kamizelki ratunkowe, które nosił, spadły na ziemię. Przemytnik właśnie powiedział im, że ich łódź nie wypływa dziś w nocy. Znowu. „Żadnej łodzi dzisiaj. Jutro. Jutro” - powiedział ojcu Mahmouda.


„Nagle Josef zobaczył, co musi zrobić. Uderzył ojca w twarz. Mocno. Papa zachwiał się z zaskoczenia, a Josef poczuł się tak samo zszokowany, jak wyglądał jego ojciec. Josef nie mógł uwierzyć w to, co właśnie zrobił. Sześć kilka miesięcy temu nawet nie marzył o uderzeniu kogokolwiek dorosłego, nie mówiąc już o swoim ojcu. Papa ukarałby go za taki brak szacunku. Ale w ciągu ostatnich sześciu miesięcy Josef i jego ojciec zamienili się miejscami. Papa był tym, który zachowywał się jak dziecko, a Josef był dorosły ”.


"Dziękuję Ci! Dziękuję Ci!" Isabel płakała. Serce ją bolało z wdzięczności dla tych ludzi. Chwila życzliwości ze strony każdej z nich może oznaczać różnicę między śmiercią a przetrwaniem dla jej matki i wszystkich innych na małej tratwie.


„Urlopowicze zniżyli głos i chociaż Mahmoud nie mógł zrozumieć, co mówią, słyszał w ich słowach obrzydzenie. Nie za to zapłacili turyści. Mieli być na wakacjach, widząc starożytne ruiny i piękne greckie plaże, nie przechodząc przez brudnych, modlących się uchodźców. Widzą nas tylko wtedy, gdy robimy coś, czego nie chcą, żebyśmy robili, uświadomił sobie Mahmud. "


- Z całego serca życzę, żebyś wkrótce wylądował, mały człowieku - powtórzył oficer Padron. "Przepraszam. Po prostu wykonuję swoją pracę ”. Josef spojrzał głęboko w oczy funkcjonariusza Padrona, szukając jakiegoś znaku pomocy, śladu współczucia. Oficer Padron właśnie odwrócił wzrok. "


„Nie jesteśmy przestępcami!” jeden z pozostałych mężczyzn w celi krzyknął na niego. „Nie prosiliśmy o wojnę domową! Nie chcieliśmy opuszczać naszych domów! ” krzyknął inny mężczyzna. „Jesteśmy uchodźcami!” - wrzasnął Mahmoud, nie mogąc dłużej milczeć. "Potrzebujemy pomocy!"


„Czy nie widzisz?” - powiedział Lito. „Żydzi na statku szukali azylu, tak jak my. Potrzebowali miejsca, w którym mogliby się ukryć przed Hitlerem. Od nazistów. Mañana, powiedzieliśmy im. Wpuścimy cię w mañana. Ale nigdy tego nie zrobiliśmy ”. Lito płakał teraz, zrozpaczony. „Odesłaliśmy ich z powrotem do Europy, Hitlera i Holokaustu. Wracając do ich śmierci. Ilu z nich zginęło, ponieważ ich odrzuciliśmy? Ponieważ po prostu wykonywałem swoją pracę? ”


Niezależnie od tego, czy byłeś widoczny, czy niewidzialny, chodziło o to, jak reagują na ciebie inni ludzie. Tak czy inaczej wydarzyły się dobre i złe rzeczy. Jeśli byłeś niewidzialny, źli ludzie nie mogliby cię skrzywdzić, to była prawda. Ale dobrzy ludzie też nie mogli ci pomóc ”.


- W końcu liczyła clave. Lito się mylił. Nie musiała być w Hawanie, żeby to usłyszeć. Aby to poczuć. Zabrała Kubę ze sobą do Miami.


„Niewiele o nim pamiętam, ale pamiętam, że zawsze chciał być dorosły.„ Nie mam czasu na gry ”, mówił mi.„ Jestem teraz mężczyzną ”. A kiedy ci żołnierze powiedzieli, że jeden z nas może wyjść na wolność, a drugi zostanie zabrany do obozu koncentracyjnego, Josef powiedział: „Zabierz mnie”. Mój brat, tylko chłopiec, w końcu stał się mężczyzną. "


Był przepełniony smutkiem z powodu chłopca w jego wieku. Chłopiec, który umarł, żeby Ruthie mogła żyć. Ale Mahmoud był również przepełniony wdzięcznością. Josef umarł, żeby Ruthie mogła żyć, i pewnego dnia powitaj Mahmouda i jego rodzinę w jej domu ”.



Aktywność Kopiowania*


Szablony i Instrukcje Klasowe

(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)


Termin:

Cel: Stwórz storyboard, który identyfikuje twój ulubiony cytat lub scenę w Refugee . Zilustruj scenę i napisz, dlaczego ją wybrałeś.

Instrukcje dla uczniów:

  1. Kliknij „Rozpocznij zadanie”.
  2. Wybierz ulubioną scenę z filmu Uchodźca .
  3. Utwórz obraz, który reprezentuje tę scenę, używając odpowiednich scen, postaci i przedmiotów.
  4. W polu opisu napisz, co dzieje się w tej części książki i dlaczego wybrałeś tę część.
  5. Zapisz i prześlij swoją scenorys.



Aktywność Kopiowania*



Więcej Storyboard That dla Których Działania

Uchodźca



Aktywność Kopiowania*