„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
Retrospekcja (flashback, analepsa) przerywa akcję, by opowiedzieć coś, co wydarzyło się wcześniej. Sepúlveda stosuje ten zabieg w książce O starym człowieku, co czytał romanse: historia zaczyna się od ciała pewnego gringo na przystani w El Idilio, a dopiero później, w rozdziałach 3 i 4, poznajemy przeszłość Antonia Joségo.
W tym ćwiczeniu pary tworzą storyboard z dwoma rzędami. U góry ilustrują moment z teraźniejszości, w którym zaczyna się wspomnienie; na dole samo wspomnienie i to, co ujawnia ono o postaci. Następnie odpowiadają na pytanie: dlaczego autor postanowił opowiedzieć o życiu starca właśnie w tym momencie, a nie na początku?
W przypadku uczniów uczących się hiszpańskiego warto wykorzystać ćwiczenie do powtórzenia pretérito i imperfecto: wspomnienia są pełne zakończonych czynności i opisów przeszłości.
| RETROSPEKCJA | CO UJAWNIA |
|---|---|
| Ślub w San Luis | Antonio José i Dolores biorą ślub bardzo młodo. Brak dzieci i plotki skłaniają ich do opuszczenia gór. |
| Przybycie do Amazonii | Przybywają jako osadnicy do El Idilio, ale deszcze i choroby ich pokonują. Dolores umiera na malarię. |
| Życie z Shuarami | Shuarowie uczą go przetrwania w dżungli. Dzięki temu rozumiemy, dlaczego starzec umie odczytywać tropy i rany zwierzęcia. |
| Śmierć Nushiño | Poszukiwacze złota zabijają jego przyjaciela. Antonio José mści go, nie przestrzegając rytuału Shuarów, i musi odejść. |
| Odkrycie czytania | Już na starość odkrywa, że umie czytać, i znajduje romanse, które towarzyszą mu aż do końca. |
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz storyboard, który pokazuje retrospekcje w książce O starym człowieku, co czytał romanse.
Poziom Poziomu 9-12
Poziom Trudności 3 (rozwijanie do mistrzostwa)
Rodzaj Przyporządkowania Partner
Rodzaj Aktywności: Pamiętnik Literatury
Retrospekcja (flashback, analepsa) przerywa akcję, by opowiedzieć coś, co wydarzyło się wcześniej. Sepúlveda stosuje ten zabieg w książce O starym człowieku, co czytał romanse: historia zaczyna się od ciała pewnego gringo na przystani w El Idilio, a dopiero później, w rozdziałach 3 i 4, poznajemy przeszłość Antonia Joségo.
W tym ćwiczeniu pary tworzą storyboard z dwoma rzędami. U góry ilustrują moment z teraźniejszości, w którym zaczyna się wspomnienie; na dole samo wspomnienie i to, co ujawnia ono o postaci. Następnie odpowiadają na pytanie: dlaczego autor postanowił opowiedzieć o życiu starca właśnie w tym momencie, a nie na początku?
W przypadku uczniów uczących się hiszpańskiego warto wykorzystać ćwiczenie do powtórzenia pretérito i imperfecto: wspomnienia są pełne zakończonych czynności i opisów przeszłości.
| RETROSPEKCJA | CO UJAWNIA |
|---|---|
| Ślub w San Luis | Antonio José i Dolores biorą ślub bardzo młodo. Brak dzieci i plotki skłaniają ich do opuszczenia gór. |
| Przybycie do Amazonii | Przybywają jako osadnicy do El Idilio, ale deszcze i choroby ich pokonują. Dolores umiera na malarię. |
| Życie z Shuarami | Shuarowie uczą go przetrwania w dżungli. Dzięki temu rozumiemy, dlaczego starzec umie odczytywać tropy i rany zwierzęcia. |
| Śmierć Nushiño | Poszukiwacze złota zabijają jego przyjaciela. Antonio José mści go, nie przestrzegając rytuału Shuarów, i musi odejść. |
| Odkrycie czytania | Już na starość odkrywa, że umie czytać, i znajduje romanse, które towarzyszą mu aż do końca. |
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz storyboard, który pokazuje retrospekcje w książce O starym człowieku, co czytał romanse.
Poziom Poziomu 9-12
Poziom Trudności 3 (rozwijanie do mistrzostwa)
Rodzaj Przyporządkowania Partner
Rodzaj Aktywności: Pamiętnik Literatury
Po rozdziale 4 warto poprosić pary, by znalazły w tekście dokładne zdanie, w którym narracja opuszcza teraźniejszość i wraca do przeszłości. Ten moment trafia do górnego rzędu storyboardu; wspomnienie – do dolnego.
Na tablicy warto narysować dwie linie: teraźniejszość (ciało gringo, samica ocelota, polowanie) i przeszłość (ślub w San Luis, przybycie do Amazonii, życie z Shuarami). Dzięki temu uczniowie widzą, jak powieść przeskakuje z jednej na drugą.
Przy każdej retrospekcji pary zapisują, czego dowiadujemy się o postaci, czego nie wiedzielibyśmy w inny sposób. Na przykład życie z Shuarami wyjaśnia, dlaczego starzec umie odczytywać tropy i rany zwierzęcia.
Wspomnienia są pełne zakończonych czynności i opisów przeszłości. Uczniów uczących się hiszpańskiego jako drugiego języka warto poprosić, by podkreślili w tekście przykład każdego z tych czasów; od uczniów dziedziczących język można wymagać wyjaśnienia, dlaczego autor wybrał jeden lub drugi.
Na zakończenie warto zadać pytanie: dlaczego Sepúlveda opowiada o życiu starca właśnie w tym momencie, a nie na początku? Należy ocenić, czy każda retrospekcja jest poprawnie wskazana, czy jest odróżniona od teraźniejszości i czy wyjaśnienie mówi, co wnosi do obrazu postaci.
Najważniejsze znajdują się w rozdziałach 3 i 4, które przerywają historię z teraźniejszości, by opowiedzieć przeszłość Antonia Joségo: jego ślub z Dolores w San Luis, przybycie do Amazonii, śmierć Dolores, życie z Shuarami, śmierć Nushiño i odkrycie czytania.
Należy przewidzieć od 45 do 50 minut. Najlepiej przeprowadzić je zaraz po rozdziale 4, gdy wspomnienia są świeże, i powtórzyć po zakończeniu lektury. Jeśli planowane jest także ćwiczenie o przemianie bohatera, warto najpierw zrealizować to: uczniowie będą już mieli uporządkowane życie Antonia Joségo.
Należy sprawdzić, czy każda retrospekcja jest poprawnie wskazana, czy górny rząd pokazuje teraźniejszość, a dolny przeszłość, i czy wyjaśnienie mówi, co wspomnienie wnosi do wiedzy o postaci. Ponieważ to praca w parach, warto poprosić, by każda osoba napisała co najmniej dwa wyjaśnienia.
Uczniom uczącym się hiszpańskiego warto dać tytuły retrospekcji i akceptować jednozdaniowe wyjaśnienia w czasie przeszłym. Uczniów dziedziczących język można poprosić, by wskazali w tekście sygnały przeskoku w przeszłość, takie jak zmiany czasu gramatycznego lub określenia czasu, i przepisali je do swojego storyboardu.
Warto spróbować tych: Dlaczego autor zaczyna od ciała gringo, a nie od młodości Antonia Joségo? Które wspomnienie najlepiej wyjaśnia jego sposób polowania? Czy twoja opinia o starcu zmienia się po rozdziałach 3 i 4? Ostatnie dobrze sprawdza się jako krótka odpowiedź pisemna.
„Dzięki korzystaniu z produktu byli bardzo podekscytowani i nauczyli się tak wiele...”– Bibliotekarz klas K-5 i nauczyciel technologii dydaktycznych
„Przygotowuję oś czasu dziejów Napoleona i proszę [studentów] o ustalenie, czy Napoleon był dobrym, złym, czy kimś pomiędzy”.–Nauczyciel historii i edukacji specjalnej
„Uczniowie mogą być kreatywni dzięki Storyboard That i jest tak wiele materiałów wizualnych, z których mogą wybierać... To sprawia, że jest to naprawdę dostępne dla wszystkich uczniów w klasie”.–Nauczycielka trzeciej klasy