Register as a teacher
Switezianka
Storyboard Text
- Powiedz mi, piękna, luba dziewczyno, na co nam te tajemnice jaką przybyłaś do mnie drożyną? Gdzie dom twój, gdzie są rodzice?
- Jakiż to chłopiec piękny i młody?Jaka to obok dziewica?Brzegami silnej Świtezi wody idą przy świetle księżyca.Młody jest strzelcem w tutejszym borze, kto dziewczyna?- Ja nie wiem
- Chateczka moja stąd niedaleka, pośród gęstej leszczyny;Jest tam owoców, mleka, jest tam dostatek zwierzyny.
- Będę!
- Chłopiec przyklęknął, chwycił w dłoń piasku, piekielnie wzywał potęgi, klął się przy świętym księżyca blasku, lecz czy dochowa przysięgi?
- Więcej się waszej obłudy boję, niż w zamiennej ufam zapały, może bym prośby przyjęła twoje, ale czy będziesz mi stały?
- To mówiąc, dziewka więcej nie czeka, Wieniec na skronie.Pożegnawszy strzelca z daleka,na zwykłe uchodzi błonie.
- Dochowaj, strzelcu, to moja rada: Bo kto przysięgi naruszy, Ach biada mu, za życia biada!I biada jego złej duszy!
-
- Podbiega strzelec... i staje w biegu... I chciałby skoczyć i nie chcę; W tem modra fala, prysnąwszy z brzegu, z lekka mu w stopy załechce. I tak go łechce i tak go znęca, tak się w nim serce rozpływa, jak gdy tajemnie rękę młodzieńca Ściśnie kochanka wstyd.
- Chłopacze mój piękny, chłopacze mój młody- Po co wokoło Świteziu wody błądzisz przy świetle księżyca?Daj się namówić szczerym wyrazem, porzuć wzdychanie i żale, do mnie tu, do mnie, tu będziemy razem po wodnym pląsać krzysztale.
- Zapomniał strzelec o swojej dziewczynie, przysięga pogardził świętą, na zgubę oślep bieży w głębinie.Nową zbawiony ponętą. I już dłoń śnieżną w swej ciśnie dłoni, w pięknych licach topi oczy, ustami różane goni, i skoczne okręgi toczy.
- Słyszy to strzelec, błędny krok niesie, błędnymi rzuca oczyma; A wicher szumi po gęstym lesie, woda się burzy i wzdyma. Ona po srebrnym pląsa jeziorze, on pod tym jęczy jeziorze modrzewiem. Któż jest młodzieniec? Strzelcem był w borze. A kto dziewczyna? Ja nie wiem.
- A gdzie przysięga? Gdzie moja rada? Wszak kto przysięgę naruszy, ach, biada jemu, za życia biada! I biada jego złej duszy! Surowa ziemia ciało pochłonie, oczy twe żwirem zagasną. A dusza przy tym świadomym drzewie.Niech lat doczeka tysiąca!
Over 40 Million Storyboards Created
No Downloads, No Credit Card, and No Login Needed to Try!
