isang araw napagpasyahan ni mathilde na puntahan si madam forestier upang sabihin na sya ay naghirap dahil sa pagaakalang tunay ang ipinahiram na kuwintas
madam forestier alam mo bang ako ay naghirap dahil sa pagaakalang tunay ang ipinahiram mo sa aking kuwintas
pasensya na at hindi ko nasabi sa iyo na peke ang kuwintas sana akoy iyong mapatawad
sila ay nagusap ng maayos at pinatawad na rin ni mathilde si madam forestier dahil ito ay talagang humingi ng paumanhin at nangako rin sya na tutulungan nya si mathilde upang ito ay hindi na maghirap
patawarin mo na ako mathilde nangangako ako na tutulungan kita upang hindi na kayo maghirap ng iyong asawa
pinapatawad na kita madam forestier at alam kong mali din ako dahil hindi ko iningatan ang kuwintas na hiniram ko lamang
sila ay namuhay ng masaya,minahal narin ni mathilde ang kanyang asawa kahit na ito ay mahirap lamang dahil napagtanto nya na gagawin ng kanyang asawa ang lahat para sa kanya
naging mabuting magkaibigan din sina mathilde at madam forestier sila ay palagi naring magkasama na parang sila ay magkapatid at sila ay nabuhay ng masaya