Konflikt jest siłą napędową każdej historii, a jego analiza pomaga uczniom zrozumieć postacie i ich decyzje. W tym ćwiczeniu uczniowie tworzą storyboard z przykładem każdego rodzaju konfliktu literackiego: człowiek kontra natura, człowiek kontra społeczeństwo i człowiek kontra on sam.
Książka O starym człowieku, co czytał romanse idealnie nadaje się do takiej analizy, ponieważ wszystkie trzy konflikty przecinają się w jednej postaci. Antonio José poluje na samicę ocelota (natura), ale robi to pod przymusem skorumpowanego burmistrza (społeczeństwo) i wbrew temu, co czuje i wie o dżungli (on sam). Warto poprosić uczniów, by oprócz zilustrowania każdego konfliktu wyjaśnili, jak wiąże się on z dwoma pozostałymi.
Jeśli uczniowie pracują w parach, jedna osoba może ilustrować sceny, a druga pisać wyjaśnienia; potem zamieniają się rolami, by sprawdzić pracę partnera.
| KONFLIKT | PRZYKŁAD |
|---|---|
| Człowiek kontra natura | Antonio José musi zmierzyć się z samicą ocelota w dżungli. Zwierzę jest przebiegłe: czyha na niego nocą i zmusza go do walki na własnym terenie. |
| Człowiek kontra społeczeństwo | Burmistrz, „Ślimak”, obwinia Shuarów bez dowodów, lekceważy wiedzę Antonia Joségo i naciska na niego, by zapolował na zwierzę. Z kolei gringos wkraczają do dżungli, nie szanując jej zasad. |
| Człowiek kontra on sam | Antonio José wie, że samica ocelota broni tylko swoich, i szanuje zwierzę, a mimo to musi je zabić. Na końcu czuje wstyd z powodu tego, co zrobił. |
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz storyboard, który pokazuje co najmniej trzy rodzaje konfliktu literackiego w książce O starym człowieku, co czytał romanse.
Przed otwarciem szablonu warto przedstawić trzy rodzaje konfliktu na przykładzie jednej sceny: Antonio José w dżungli poluje na samicę ocelota na rozkaz burmistrza. Można zapytać klasę, ile konfliktów widzi w tej scenie. Uczniowie prawie zawsze sami znajdują wszystkie trzy.
Jeden uczeń ilustruje sceny, a drugi pisze wyjaśnienia. W połowie lekcji zamieniają się rolami, by sprawdzić pracę partnera. Dzięki temu obaj ćwiczą zarówno czytanie obrazu, jak i pisanie.
Oprócz zilustrowania każdego konfliktu każda para pisze zdanie, które łączy go z innym, na przykład: Antonio José caza a la tigrilla porque el alcalde lo presiona, aunque sabe que el animal solo defiende a los suyos (Antonio José poluje na samicę ocelota, bo naciska na niego burmistrz, choć wie, że zwierzę broni tylko swoich). To zdanie pokazuje, czy uczniowie zrozumieli powieść, a nie tylko definicję.
Uczniom uczącym się hiszpańskiego jako drugiego języka warto dać tytuły ser humano contra la naturaleza, contra la sociedad i contra sí mismo (człowiek kontra natura, kontra społeczeństwo i kontra on sam) wraz ze zdaniami wzorcowymi. Od uczniów dziedziczących język można wymagać spójników wyrażających kontrast (aunque, sin embargo, a pesar de), by wyjaśnili wewnętrzny konflikt Antonia Joségo.
Warto zapytać: który z trzech konfliktów jest najważniejszy w powieści? Każda para głosuje i broni swojej odpowiedzi jedną komórką storyboardu. Ocenia się według tych samych kryteriów: poprawny rodzaj konfliktu, wyraźna scena i dowody z tekstu.
Warto omówić trzy: człowiek kontra natura (Antonio José w starciu z samicą ocelota), kontra społeczeństwo (burmistrz, który obwinia Shuarów i wywiera na niego presję, oraz gringos, którzy nie szanują dżungli) i kontra on sam (starzec szanuje zwierzę, ale musi je zabić).
Należy przewidzieć od 45 do 50 minut i przeprowadzić ćwiczenie po rozdziale 8. Konflikt wewnętrzny rozwiązuje się dopiero na ostatnich stronach, kiedy Antonio José czuje wstyd z powodu tego, co zrobił, więc wcześniejsze przeprowadzenie ćwiczenia pozostawia trzecią komórkę niepełną.
W każdej komórce należy sprawdzić trzy kryteria: rodzaj konfliktu jest poprawnie rozpoznany, scena wyraźnie go przedstawia, a wyjaśnienie opiera się na dowodach z tekstu. Można przyznać dodatkowy punkt, jeśli para wyjaśni, jak jeden konflikt wywołuje inny; w tej powieści wszystkie trzy splatają się w jednej postaci.
W przypadku uczniów uczących się hiszpańskiego można akceptować jedno zdanie na komórkę według wzoru: „Antonio José lucha contra… porque…” („Antonio José walczy z… ponieważ…”). Od uczniów dziedziczących język warto wymagać akapitu do każdego konfliktu ze spójnikami wyrażającymi kontrast, takimi jak aunque i sin embargo, które są kluczowe do wyjaśnienia wewnętrznego konfliktu bohatera.
Warto spróbować tych: Czy Antonio José mógł odmówić polowania na samicę ocelota? Czy prawdziwym wrogiem w powieści jest zwierzę, czy burmistrz? Dlaczego starzec czuje na końcu wstyd, skoro zrobił to, o co go poproszono? Żadne z nich nie ma jednej odpowiedzi, dlatego idealnie nadają się do debaty w parach.