W książce O starym człowieku, co czytał romanse miejsce akcji jest niemal kolejną postacią. Dżungla decyduje, kto przetrwa, rzeka przynosi wiadomości i książki, a osada El Idilio pokazuje, co się dzieje, gdy osadnicy przybywają do Amazonii, nie rozumiejąc jej. W tym ćwiczeniu uczniowie tworzą storyboard z najważniejszymi miejscami powieści i wyjaśniają, jaką rolę odgrywa każde z nich w historii.
Na początku warto wyjaśnić jedną rzecz: Luis Sepúlveda był Chilijczykiem, ale akcja powieści rozgrywa się w Ekwadorze, w południowo-wschodniej części ekwadorskiej Amazonii. Sepúlveda mieszkał w Ekwadorze podczas emigracji i spędził kilka miesięcy z Shuarami w ramach wyprawy UNESCO. Warto pokazać klasie mapę Ekwadoru i wspólnie odnaleźć region rzeki Nangaritza w prowincji Zamora Chinchipe.
Dla każdego miejsca uczniowie ilustrują scenę, opisują ją za pomocą szczegółów z tekstu i wyjaśniają, jak wpływa ono na postacie. Uczniów uczących się hiszpańskiego można poprosić, by do opisu każdego miejsca użyli co najmniej trzech przymiotników z powieści.
Mała, odcięta od świata osada nad rzeką, w której mieszkają osadnicy, poszukiwacze złota i kilku przedstawicieli rdzennych ludów. Jest tu przystań, dom burmistrza i chata Antonia Joségo. To miejsce władzy i tego niewielkiego porządku, jaki istnieje.
Jedyna droga łącząca osadę z resztą kraju. Rzeką dwa razy w roku przypływa statek Sucre z dentystą i powieściami; rzeką docierają też ciała, od których zaczyna się historia.
Wilgotna, deszczowa, pełna życia i niebezpieczeństw. Dla Antonia Joségo i Shuarów to świat z własnymi zasadami; dla burmistrza i gringos – wrogie miejsce, które trzeba podporządkować.
Ziemie, na których Antonio José mieszkał z Shuarami i nauczył się polować, łowić ryby i przetrwać. W powieści oznacza ono sposób życia w równowadze z dżunglą.
Górska miejscowość, w której Antonio José i Dolores wzięli ślub. Góry, z ich zamkniętą społecznością pełną plotek, kontrastują z dżunglą.
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz storyboard z najważniejszymi miejscami w książce O starym człowieku, co czytał romanse.
Warto zacząć od faktu, który wielu osobom się myli: Luis Sepúlveda był Chilijczykiem, ale akcja powieści rozgrywa się w Ekwadorze. Można pokazać mapę kraju i wspólnie odnaleźć ekwadorską Amazonię oraz region rzeki Nangaritza w prowincji Zamora Chinchipe.
Warto poprosić, by pierwszą komórką było San Luis, górska miejscowość, w której Antonio José i Dolores wzięli ślub, a drugą El Idilio. Porównanie tych dwóch miejsc pomaga zrozumieć, dlaczego para wyemigrowała i dlaczego dżungla okazała się dla niej tak trudna.
Warto zapytać, co dociera do El Idilio rzeką Nangaritza: statek Sucre, dentysta, powieści i ciała. Uczniowie odkrywają, że rzeka łączy osadę z resztą świata i że prawie wszystko, co dzieje się w historii, przybywa drogą wodną.
Do każdego miejsca uczniowie zapisują co najmniej trzy przymiotniki użyte w powieści i umieszczają je w opisie. To dobre rusztowanie dla uczniów uczących się hiszpańskiego jako drugiego języka; od uczniów dziedziczących język można dodatkowo wymagać porównania z miejscem, które znają.
Przy ocenianiu wyjaśnienie warto cenić wyżej niż rysunek: jak to miejsce wpływa na postacie? Należy też sprawdzić poprawność geograficzną, a zwłaszcza to, czy nikt nie umieszcza historii w Chile lub w Brazylii.
W Ekwadorze, w El Idilio, odciętej od świata osadzie nad rzeką Nangaritza w ekwadorskiej Amazonii. Choć Luis Sepúlveda był Chilijczykiem, podczas emigracji mieszkał w Ekwadorze i spędził kilka miesięcy z Shuarami. Warto wyjaśnić to na początku, ponieważ wielu uczniów zakłada, że historia dzieje się w Chile lub w Brazylii.
Należy przewidzieć od 40 do 50 minut na storyboard i dodatkowe 10 minut na pracę z mapą Ekwadoru. Ćwiczenie można zacząć już od rozdziału 1, ponieważ miejsce akcji pojawia się od pierwszej strony, albo wykorzystać je na końcu jako powtórkę. Jeśli przeprowadza się je w trakcie lektury, komórkę z San Luis warto zostawić na czas po rozdziałach 3 i 4.
Warto zastosować trzy kryteria: poprawność geograficzna (właściwy kraj, region i rzeka), szczegóły z tekstu w opisie oraz wyjaśnienie, jak miejsce wpływa na postacie. Komórka, która tylko opisuje dżunglę, nie mówiąc, co oznacza ona dla Antonia Joségo lub dla burmistrza, jest niepełna.
Od uczniów uczących się hiszpańskiego warto wymagać co najmniej trzech przymiotników z powieści do każdego miejsca i dać im bank słów (húmeda – wilgotna, aislado – odcięty od świata, lluviosa – deszczowa, muelle – przystań, orilla – brzeg). Uczniów dziedziczących język można poprosić, by porównali El Idilio z miejscowością, którą znają, i wyjaśnili różnice za pomocą konkretnych szczegółów.
Kilka, które dobrze się sprawdzają: Czy ta historia mogłaby wydarzyć się w mieście? Dlaczego prawie wszystko dociera do El Idilio rzeką? Czym różni się dżungla, którą widzi burmistrz, od tej, którą widzi Antonio José? Ostatnie pytanie łączy miejsce akcji z tematem cywilizacji i natury.