Dostrzeż problem: ćwiczenie z przedsiębiorczości dla uczniów

Q: Jak dostosować Dostrzeż prawdziwy problem do klas 6–8 i 9–12?

Młodsi uczniowie mogą skorzystać z wersji z trzema polami : kto ma problem, moment problemu i pierwsze „ale”. Zgubiona bluza Jordana to bliski im przykład. Uczniowie szkół średnich, DECA i FBLA wypełniają wszystkie sześć pól, popierają pole 5 krótką ankietą i szacują, ile osób w ich miejscowości ma ten sam problem.

Dostrzeż prawdziwy problem - Przedsiębiorczość Przykład

Więcej opcji

Aktywność Kopiowania

Skopiuj ten Scenariusz

Przegląd Planu Lekcji

Szablon i Instrukcje Klasowe

Przegląd Planu Lekcji

Większość uczniowskich pomysłów na biznes zaczyna się od produktu („sprzedawajmy slime!”). Prawdziwi przedsiębiorcy zaczynają od problemu: ktoś, gdzieś jest sfrustrowany, traci czas albo pieniądze. W tym ćwiczeniu uczniowie przedstawiają w scenorysie jeden prawdziwy problem, który zauważyli, ludzi, których on dotyczy, oraz to, dlaczego obecne sposoby radzenia sobie z nim zawodzą. To fundament wszystkich pozostałych ćwiczeń w przewodniku; jasno określony problem znacznie ułatwia stworzenie persony, prezentacji i biznesplanu.

Scenorys odpowiada dwóm pierwszym polom modelu Produkt → Rozwiązanie → Korzyść z naszego artykułu Jak przygotować mowę windową: najpierw pokazujemy osobę z problemem, potem dodajemy pierwsze „ale”, czyli powód, dla którego istniejące rozwiązania nie działają. Uczniowie, którzy nie potrafią wyjaśnić swojego „ale”, zwykle nie mają jeszcze biznesu, a odkrycie tego teraz to sukces, nie porażka.

Zanim zaczniesz

Rozgrzewka: każdy uczeń zapisuje „listę irytacji”: dziesięć rzeczy, które w tym tygodniu denerwowały jego, jego rodzinę lub szkołę. Wybieramy problemy, które dotyczą więcej niż jednej osoby.
Potrzebny czas: jedna 45-minutowa lekcja oraz 10 minut wywiadów w ramach pracy domowej (pole 5).
Grupy: można pracować indywidualnie, ale zespoły 3–4-osobowe, które przez cały przewodnik będą budować jeden biznes, powinny wybrać problem właśnie tutaj.
Ocena: dobry scenorys wskazuje konkretną osobę, pokazuje konkretny moment i podaje prawdziwy powód, dla którego obecne rozwiązania zawodzą. „Ludzie się nudzą” to nie jest opis problemu.

Sześć pól

POLE	CO POKAZUJĄ UCZNIOWIE	PRZYKŁAD: TAGBACK
1. Kto ma problem	Osobę, jej wiek i sytuację.	Jordan jest w siódmej klasie, ma jednego dnia WF, orkiestrę i matmę, a do tego bidon, bluzę i kalkulator.
2. Moment problemu	Dokładny moment, w którym problem boli.	Po WF-ie bluza Jordana zniknęła. To już druga w tym roku, a rodzice Jordana nie są zadowoleni.
3. Jak ludzie radzą sobie dziś	Co ludzie robią teraz, aby go rozwiązać.	Podpisywanie markerem (blednie) albo przeszukiwanie pudła rzeczy znalezionych (góra bluz bez podpisu).
4. Pierwsze „ale”	Dlaczego obecne rozwiązanie zawodzi.	ALE nikt nie odda rzeczy, jeśli nie wie, czyja jest, a sekretariat nie wywoła imienia, którego nie ma.
5. Jaka skala?	Dowody od co najmniej pięciu osób: ilu ludzi ma ten problem i jak często.	8 na 10 kolegów z klasy zgubiło coś w tym semestrze; szkoła co czerwiec oddaje dwa kosze ubrań.
6. Opis problemu	Jedno zdanie: [kto] potrzebuje sposobu, by [zrobić co], bo [dlaczego].	Uczniowie potrzebują sposobu na odzyskanie zgub, bo rzeczy bez podpisu nigdy nie wracają do właścicieli.

Różnicowanie

Klasy 6–8: wersja z trzema polami: kto, moment problemu, pierwsze „ale”.
Klasy 9–12 oraz DECA/FBLA: dane w polu 5 pochodzą z krótkiej ankiety, a uczniowie szacują, ile osób w ich miejscowości ma ten sam problem.

Aktywność Kopiowania

Szablon i Instrukcje Klasowe

Szablony i Instrukcje Klasowe

(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)

Instrukcje dla ucznia

Stwórz scenorys, który pokazuje prawdziwy problem wart rozwiązania.

Kliknij „Użyj tego szablonu” w zadaniu.
W polu 1 przedstaw osobę, która ma problem.
W polu 2 pokaż dokładny moment, w którym pojawia się problem.
W polu 3 pokaż, jak ludzie radzą sobie z problemem dziś.
W polu 4 wyjaśnij pierwsze „ale”: dlaczego obecne rozwiązanie nie działa.
W polu 5 opisz, czego się dowiedziałeś, pytając o problem co najmniej pięć osób.
W polu 6 napisz opis problemu: [kto] potrzebuje sposobu, by [zrobić co], bo [dlaczego].
Zilustruj każde pole scenami, postaciami i przedmiotami, a potem zapisz i oddaj scenorys.

Dostrzeż prawdziwy problem - Przedsiębiorczość Szablon

Więcej opcji

Skopiuj ten Scenariusz

Referencje Planu Lekcji

Poziom Poziomu 6-12

Poziom Trudności 2 (Wzmacnianie / Rozwój)

Rodzaj Przyporządkowania Indywidualni, Partnerzy lub Grupa

Rodzaj Aktywności: Schemat Procesu

Aktywność Kopiowania

Przegląd Planu Lekcji

Zanim zaczniesz

Rozgrzewka: każdy uczeń zapisuje „listę irytacji”: dziesięć rzeczy, które w tym tygodniu denerwowały jego, jego rodzinę lub szkołę. Wybieramy problemy, które dotyczą więcej niż jednej osoby.
Potrzebny czas: jedna 45-minutowa lekcja oraz 10 minut wywiadów w ramach pracy domowej (pole 5).
Grupy: można pracować indywidualnie, ale zespoły 3–4-osobowe, które przez cały przewodnik będą budować jeden biznes, powinny wybrać problem właśnie tutaj.
Ocena: dobry scenorys wskazuje konkretną osobę, pokazuje konkretny moment i podaje prawdziwy powód, dla którego obecne rozwiązania zawodzą. „Ludzie się nudzą” to nie jest opis problemu.

Sześć pól

POLE	CO POKAZUJĄ UCZNIOWIE	PRZYKŁAD: TAGBACK
1. Kto ma problem	Osobę, jej wiek i sytuację.	Jordan jest w siódmej klasie, ma jednego dnia WF, orkiestrę i matmę, a do tego bidon, bluzę i kalkulator.
2. Moment problemu	Dokładny moment, w którym problem boli.	Po WF-ie bluza Jordana zniknęła. To już druga w tym roku, a rodzice Jordana nie są zadowoleni.
3. Jak ludzie radzą sobie dziś	Co ludzie robią teraz, aby go rozwiązać.	Podpisywanie markerem (blednie) albo przeszukiwanie pudła rzeczy znalezionych (góra bluz bez podpisu).
4. Pierwsze „ale”	Dlaczego obecne rozwiązanie zawodzi.	ALE nikt nie odda rzeczy, jeśli nie wie, czyja jest, a sekretariat nie wywoła imienia, którego nie ma.
5. Jaka skala?	Dowody od co najmniej pięciu osób: ilu ludzi ma ten problem i jak często.	8 na 10 kolegów z klasy zgubiło coś w tym semestrze; szkoła co czerwiec oddaje dwa kosze ubrań.
6. Opis problemu	Jedno zdanie: [kto] potrzebuje sposobu, by [zrobić co], bo [dlaczego].	Uczniowie potrzebują sposobu na odzyskanie zgub, bo rzeczy bez podpisu nigdy nie wracają do właścicieli.

Różnicowanie

Klasy 6–8: wersja z trzema polami: kto, moment problemu, pierwsze „ale”.
Klasy 9–12 oraz DECA/FBLA: dane w polu 5 pochodzą z krótkiej ankiety, a uczniowie szacują, ile osób w ich miejscowości ma ten sam problem.

Aktywność Kopiowania

Szablony i Instrukcje Klasowe

(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)

Instrukcje dla ucznia

Stwórz scenorys, który pokazuje prawdziwy problem wart rozwiązania.

Kliknij „Użyj tego szablonu” w zadaniu.
W polu 1 przedstaw osobę, która ma problem.
W polu 2 pokaż dokładny moment, w którym pojawia się problem.
W polu 3 pokaż, jak ludzie radzą sobie z problemem dziś.
W polu 4 wyjaśnij pierwsze „ale”: dlaczego obecne rozwiązanie nie działa.
W polu 5 opisz, czego się dowiedziałeś, pytając o problem co najmniej pięć osób.
W polu 6 napisz opis problemu: [kto] potrzebuje sposobu, by [zrobić co], bo [dlaczego].
Zilustruj każde pole scenami, postaciami i przedmiotami, a potem zapisz i oddaj scenorys.

Więcej opcji

Skopiuj ten Scenariusz

Referencje Planu Lekcji

Poziom Poziomu 6-12

Poziom Trudności 2 (Wzmacnianie / Rozwój)

Rodzaj Przyporządkowania Indywidualni, Partnerzy lub Grupa

Rodzaj Aktywności: Schemat Procesu

Aktywność Kopiowania

Jak przeprowadzić ćwiczenie Dostrzeż prawdziwy problem w Storyboard That

Przydzielić szablon Dostrzeż prawdziwy problem

Dodać ćwiczenie do Panelu nauczyciela i utworzyć zadanie z szablonu z sześcioma polami. W klasach 6–8 przed otwarciem przez uczniów skrócić szablon do wersji z trzema polami.

Rozgrzewka z listą irytacji

Uczniowie wypisują dziesięć rzeczy, które w tym tygodniu denerwowały ich, ich rodzinę lub szkołę, a potem zakreślają problemy wspólne dla więcej niż jednej osoby. Zespoły wybierają problem, z którym będą pracować przez cały cykl.

Budowanie pól problemu przez uczniów

Uczniowie klikają „Użyj tego szablonu” i pokazują osobę, moment problemu, to, jak ludzie radzą sobie dziś, pierwsze „ale” i opis problemu, wzorując się na zgubionej bluzie Jordana.

Zebrać dowody do pola 5

W ramach pracy domowej uczniowie pytają o problem co najmniej pięć osób i przed oddaniem dodają, czego się dowiedzieli, na przykład ile osób ma ten problem i jak często.

Przejrzeć prace i przekazać informację zwrotną

Otworzyć każdą pracę z panelu i sprawdzić, czy wskazuje konkretną osobę, konkretny moment i prawdziwy powód, dla którego obecne rozwiązania zawodzą. Skomentować ogólnikowe opisy problemów.

Podzielić się opisami problemów

Wyświetlić scenorysy w trybie prezentacji i poprosić każdy zespół o odczytanie opisu problemu. Koledzy głosują, za rozwiązanie których problemów by zapłacili.

Najczęściej zadawane pytania o ćwiczenie Dostrzeż prawdziwy problem

Jak oceniać scenorys Dostrzeż prawdziwy problem?

Każde z sześciu pól ocenia się na 0–2 punkty, łącznie 12 punktów: 0, jeśli go brak, 1, jeśli jest ogólnikowe, 2, jeśli jest konkretne. Najwięcej uwagi wymagają pola 4 i 6. Dobre pierwsze „ale” wyjaśnia, dlaczego obecne rozwiązania zawodzą, jak w TagBack: rzeczy bez podpisu nigdy nie wracają do właścicieli. „Ludzie się nudzą” dostaje co najwyżej 1, bo nie wskazuje osoby ani momentu.

Ile trwa ćwiczenie Dostrzeż prawdziwy problem?

Należy zaplanować jedną 45-minutową lekcję i około 10 minut pracy domowej. Dziesięć minut zajmuje rozgrzewka z listą irytacji, pięć wybór wspólnego problemu, a resztę budowanie pól 1–4 i 6. Pole 5 wymaga odpowiedzi od co najmniej pięciu osób, więc uczniowie kończą je po rozmowach z kolegami lub rodziną, podobnie jak zespół TagBack zapytał dziesięcioro kolegów o zgubione rzeczy.

Jak dostosować Dostrzeż prawdziwy problem do klas 6–8 i 9–12?

Młodsi uczniowie mogą skorzystać z wersji z trzema polami: kto ma problem, moment problemu i pierwsze „ale”. Zgubiona bluza Jordana to bliski im przykład. Uczniowie szkół średnich, DECA i FBLA wypełniają wszystkie sześć pól, popierają pole 5 krótką ankietą i szacują, ile osób w ich miejscowości ma ten sam problem.

Jak wspierać uczniów uczących się języka przy opisywaniu problemu?

Warto pozwolić uczniom najpierw pokazać problem obrazem; sceny i postacie niosą znaczenie, zanim pojawi się słownictwo. Pomocny jest szablon zdania „[Kto] potrzebuje sposobu, by [zrobić co], bo [dlaczego]” z modelowym przykładem opisu problemu TagBack. Listę irytacji można pisać w języku ojczystym, a w parach jedna osoba zadaje pytania z pola 5, a druga zapisuje odpowiedzi.

Jakie pytania do dyskusji sprawdzają się po stworzeniu scenorysów problemów?

Zespoły odczytują na głos tylko swoje opisy problemów, a koledzy głosują, za rozwiązanie którego problemu by zapłacili. Następnie pytanie: czy to problem, czy przebrany produkt? Kogo jeszcze dotyczy? Czy rodzicowi Jordana zależałoby tak samo jak Jordanowi? Uczniowie, którzy nie potrafią wyjaśnić swojego „ale”, powinni wybrać nowy problem teraz, a nie później.