Każdy biznesplan to stos domysłów. Uczniowie zakładają, że ludzie chcą ich produktu, zapłacą ich cenę i że uda się go wytworzyć. Prawdziwe startupy nie czekają, aż się przekonają; najpierw sprawdzają swoje najbardziej ryzykowne założenia, jak najtaniej i najszybciej. W tym ćwiczeniu zespoły zapisują trzy przekonania, od których zależy ich biznes, planują mały test każdego z nich, przeprowadzają go i zapisują wynik. Uczy to kluczowego nawyku przedsiębiorcy: pomylić się wcześnie jest tanio, pomylić się późno jest drogo.
Trzy przekonania odpowiadają trzem pytaniom, które zadajemy każdemu pomysłowi, z naszego artykułu o mowie windowej: Czy ludzie będą tego używać? Czy to zarobi? Czy naprawdę potrafimy to zrobić? Pełną metodę stosowaną przez startupy opisuje artykuł Weryfikacja założeń biznesowych.
| PYTANIE | UWAŻAMY, ŻE… / JAK TO SPRAWDZIMY | NASZE WNIOSKI (PRZYKŁAD: TAGBACK) |
|---|---|---|
| Czy ludzie będą używać? | Uczniowie będą naklejać etykiety na swoje rzeczy. Test: daj 20 darmowych etykiet jednej klasie; zaliczony, jeśli 12 uczniów użyje ich w ciągu tygodnia. | 15 z 20 ich użyło, głównie na bidonach. Zostawiamy. |
| Czy to zarobi? | Rodzice zapłacą $6 za 10 etykiet. Test: formularz przedsprzedaży w biuletynie rady rodziców; zaliczony, jeśli zapisze się 25 rodziców. | Tylko 11 przy $6, ale 31, gdy zaproponowaliśmy pakiet rodzinny 25 sztuk za $10. Zmieniamy ofertę. |
| Czy to zrobimy? | Wydrukujemy wodoodporne etykiety QR, które przetrwają pralkę. Test: wypierz trzy próbne etykiety pięć razy. | Papierowe naklejki odpadły; naprasowanki na tkaninę przeszły. Zmieniamy materiał. |
Który wynik najbardziej zaskoczył wasz zespół? Co by się stało, gdybyście pominęli test i od razu zaczęli sprzedawać?
(Te instrukcje są w pełni konfigurowalne. Po kliknięciu „Kopiuj działanie”, zaktualizuj instrukcje na karcie Edytuj zadania.)
Stwórz tabelę T, która sprawdza trzy najważniejsze przekonania stojące za twoim biznesem.
Przydzielić szablon z Panelu nauczyciela tak, aby każdy zespół pracował w jednym scenorysie i wszyscy widzieli te same przekonania i wyniki.
Przy każdym pytaniu zespoły zapisują jedno przekonanie, mały i tani test oraz liczbę oznaczającą, że test zaliczono.
Przejrzeć każdy plan i zatwierdzić testy, które obejmują sprzedaż lub zbieranie informacji od osób spoza klasy.
Zespoły przeprowadzają testy przez kilka dni, a potem wypełniają drugą kolumnę tym, co się stało, i decyzją: zostawić, zmienić czy porzucić.
Sprawdzić, czy każda decyzja wynika z wyniku, a następnie poprosić zespoły o podzielenie się z klasą najbardziej zaskakującym wynikiem.
Każdy z trzech wierszy ocenia się na 0–4: po jednym punkcie za jasne przekonanie, tani test, liczbę zaliczenia ustaloną przed testem i decyzję: zostawić, zmienić czy porzucić. Razem 12 punktów. Wzorem jest wiersz cenowy TagBack: test nie przeszedł przy $6, więc zespół zmienił ofertę, zamiast zignorować wynik.
Należy zaplanować 30 minut na zapisanie przekonań i testów, kilka dni szkolnych na ich przeprowadzenie i 30 minut na zapisanie wyników. Najlepiej zacząć na początku tygodnia, aby listy zapisów, sondy cenowe i testy prototypów, jak pięciokrotne pranie etykiet TagBack, zdążyły się zakończyć, zanim zespoły wypełnią drugą kolumnę tabeli T.
Ćwiczenie jest przeznaczone dla klas 9–12, ale zespoły z młodszych klas mogą sprawdzić jedno przekonanie zamiast trzech, zwykle „Czy ludzie będą używać?”. Wystarczy sonda w klasie lub kilka darmowych próbek, jak 20 darmowych etykiet TagBack. Uczniowie szkół średnich oraz zespoły DECA i FBLA powinni sprawdzić wszystkie trzy przekonania i wyjaśnić, jak każdy wynik zmienił ich plan.
Pomagają szablony zdań: „Uważamy, że ___. Sprawdzimy to przez ___. Test jest zaliczony, jeśli ___”. Podział ról pozwala uczniom uczącym się języka przeprowadzić praktyczny test, na przykład test prania lub arkusz zliczeń, i jednocześnie ćwiczyć język wyników. Liczby i obrazki w każdym wierszu pozwalają pokazać wnioski bez długich zdań.
Który wynik najbardziej zaskoczył zespół i co by się stało, gdyby zaczęli od sprzedaży? Warto omówić, dlaczego liczbę zaliczenia trzeba ustalić przed testem. Następnie: która decyzja (zostawić, zmienić czy porzucić) była najtrudniejsza? Zespoły, które porzuciły pomysł, powinny wyjaśnić, co sprawdzą w następnej kolejności.